บทที่ 113: การจำได้ของท่านวายุ

กู้หย่วนรีบเดินไปที่โต๊ะทำงาน ดึงสมุดออกมาเล่มหนึ่ง และจดสิ่งที่เขารู้สึกได้ลงไป

พี่ขงมองกู้หย่วนที่กำลังตื่นเต้นเหมือนคนบ้า ก็ยิ้มออกมา: “ไอ้หนุ่มนี่เหมือน ฟ่านจิ้นสอบผ่าน เลยแฮะ”

หลังจากบ่นแล้ว เขาก็อดถอนหายใจไม่ได้: “ต้องมีอาจารย์คอยชี้แนะถึงจะเป็นแบบนี้ได้”

เมื่อมีทิศทางแล้ว กู้หย่วนก็ไม่รู้สึกกังวลอีกต่อไป แต่กลับเริ่มพยายามเข้าถึงผู้คนด้วย ความจริงใจ มากขึ้น เพื่อสร้างความไว้วางใจกับพวกเขา

ในช่วงเวลานี้ กู้หย่วนปฏิบัติตามคำแนะนำของคุณอาวุโสถัง และประสบความสำเร็จในการค้นหา นักวิชาการชาวอากั๋วที่ลี้ภัย หลายคน และเชิญพวกเขามาเป็น ที่ปรึกษาด้านวัฒนธรรม ของเขาอย่างจริงใจ