บทที่ 140: ห้องเรียนเสี้ยนเหวิน

“เป็นพวกนายสองคนจริง ๆ ด้วย”

กู้หย่วนลากกระเป๋าเดินทางเข้าไปในหอพัก และมองเห็นเพื่อนร่วมห้องสองคนที่มาถึงก่อนแล้ว คนหนึ่งกำลังก้มก้นเช็ดใต้โต๊ะ ส่วนอีกคนกำลังจัดเรียงหนังสือบนชั้นวาง

“โอ๊ย ตายแล้ว กู้หย่วน ในที่สุดนายก็มาถึง”

หลัวจี๋คลานออกมาจากใต้โต๊ะอย่างทุลักทุเล บ่นว่า: “หอพักนี้มันเล็กเกินไปไหม? เราไปเดินดูแถว ๆ มหาวิทยาลัย แล้วหาบ้านซื้อกันไหม?”

“ฮึ่ม นิสัยคุณชายจริง ๆ” เฉิงซือหย่วน างหนังสือเล่มหนึ่งชื่อ “เสียงกระซิบของดวงดาว” ไว้ในตำแหน่งที่หยิบง่ายที่สุดบนชั้นวาง “อีกอย่าง ถ้ากู้หย่วนอยากออกไปอยู่ข้างนอก ก็ไม่น่าจะไปอยู่กับนายหรอกนะ”