บทที่ 187 《บทกวีแห่งเมฆา》

สวี่ซิงเหมียนมองดู กู้หย่วน ที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิด เธออดไม่ได้ที่จะโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย และยกมือขึ้นอย่างกระตือรือร้น:

“ฉันขอเสนอความต้องการเพิ่มเติมอีกหน่อยได้ไหมคะ?”

กู้หย่วนยิ้มเล็กน้อยที่มุมปาก: “แน่นอน”

“แบบโรแมนติก”

ทันทีที่สามคำนี้หลุดออกมา มันดึงกู้หย่วน ย้อนกลับไปยังฤดูใบไม้ร่วงเมื่อสี่ปีที่แล้ว