บทที่ 214: คนขี้ขลาดคนสุดท้าย

หลังจากเสร็จสิ้นการเจรจา ท่านประธานหวังได้เชิญทั้งสองให้พักอยู่ที่เมืองเจียงเซี่ยอีกหลายวันด้วยความกระตือรือร้น

แต่กู้หย่วนและสวี่ซิงเหมียนปฏิเสธอย่างสุภาพ โดยอ้างว่ามีภารกิจทางวิชาการมาก ไม่สะดวกที่จะอยู่ได้นาน

ท่านประธานหวังก็ไม่สะดวกที่จะรั้งไว้ สุดท้ายจึงไปส่งทั้งสองที่สนามบินด้วยตัวเองก่อนจะกล่าวลา

ระหว่างทางกลับสำนักพิมพ์ ท่านประธานหวังนั่งอยู่เบาะหลังรถ มือถือเอกสารแผนงานสรุปที่สวี่ซิงเหมียนร่างไว้

เขานึกถึงท่าทีที่สงบและมั่นใจของสวี่ซิงเหมียนระหว่างการสนทนา อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าและหัวเราะออกมา