ที่ 281 ต้นไม้แห่งชีวิตในนครอมตะ

วันที่ 26 เดือน 12 ตามปฏิทินจันทรคติ (ก่อนวันตรุษจีนไม่กี่วัน)

เสี่ยวเจี๋ย เด็กชายชั้นประถม 5 นั่งจมอยู่ที่มุมโซฟา ดวงตาจ้องเขม็งไปที่ประตูบ้าน ข้างกายมีขนมและของเล่นวางกระจัดกระจาย แต่ไม่มีใครแตะต้องเลยสักนิด

เสี่ยวอวี่ ลูกพี่ลูกน้องตัวน้อยที่ถักเปียเรียบร้อยเขยิบเข้ามาใกล้: “พี่คะ ทำไมป้ายังไม่กลับมาอีก? ท่านคงไม่ลืมใช่ไหม?”

“เป็นไปไม่ได้” เสี่ยวเจี๋ยตอบอย่างหนักแน่น “แม่สัญญากับพี่ไว้แล้วว่า ถ้าสอบไฟนอลได้ท็อปเท็น จะซื้อ ชาร์ลี 9-II เล่มล่าสุดให้”

“ชาร์ลี 9-II?” ลูกพี่ลูกน้องอีกคนที่โตกว่าหน่อยวางมือถือลง: “นี่นายก็อ่านด้วยเหรอ?”