บทที่ 126 สินสอดนี้มากพอที่จะฟาดหัวผู้หญิงทุกคนจนสลบได้

การประมูลยังคงดำเนินต่อไป ของประมูลชิ้นถัดไปถูกเข็นขึ้นมาบนเวที

ลู่ซูเหอกับเซียวเยวี่ยที่กำลังรู้สึกมึนงงอยู่นิดๆ ก็ถูกของประมูลชิ้นนี้ดึงดูดความสนใจไปอย่างรวดเร็วอีกครั้ง

เห็นเพียงว่ามันคือก้อนทองคำ เป็นก้อนทองคำน้ำหนักห้าสิบตำลึงที่ผลิตโดยกรมพระคลังในเดือนสิบปีเจียจิ้งที่สี่สิบ อย่างแรกเลยในฐานะที่เป็นทองคำบริสุทธิ์ มูลค่าของมันย่อมต้องสูงลิ่วอยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นมันยังมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่สำคัญมาก มูลค่าก็จะยิ่งเพิ่มสูงขึ้นไปอีกหลายเท่าตัวจากฐานราคาเดิม

ถ้าเปลี่ยนเป็นผู้หญิงทั่วไป อาจจะมองเห็นแค่มูลค่าของทองคำ แต่ไม่เห็นคุณค่าทางประวัติศาสตร์ ทว่าลู่ซูเหอกับเซียวเยวี่ยนั้นเข้าใจดี

ดังนั้นดวงตาของทั้งสองคนจึงทอประกายขึ้นมาเล็กน้อย จากนั้นก็หันไปมองหลินชวน แต่ไม่ได้พูดอะไร เพราะรู้สึกว่าวันนี้หลินชวนใช้เงินไปเยอะมากแล้ว การไม่ประมูลต่อสิถึงจะสมเหตุสมผล