บทที่ 130 เป็นกระบอกเสียงและเพื่อนรู้ใจของเสิ่นจืออวี๋

หลินชวนเข้ามาในห้องจัดเลี้ยง แต่เนื่องจากเขาไม่ใช่คนของตระกูลเสิ่น จึงไม่ได้เข้าไปร่วมวงสนทนาทักทายกับใคร เขาเลือกนั่งกินผลไม้อยู่ตรงมุมห้องแทน

ผ่านไปครู่หนึ่ง เสิ่นจืออวี๋กับหญิงวัยกลางคนหน้าตาสะสวยก็กลับมา เสิ่นจืออวี๋เปลี่ยนมาสวมเสื้อโค้ทผ้าวูลสีเทา พันผ้าพันคอขนฟูฟ่อง การแต่งกายดูสบายๆ แต่ก็ยังไม่อาจบดบังรัศมีดุจเจ้าหญิงของเธอได้

เสิ่นจืออวี๋กวาดสายตามองไปรอบๆ พอเห็นว่าหลินชวนยังอยู่ ดวงตาของเธอก็ทอประกายขึ้นมาทันที เธอไม่ได้เดินไปทักทายแขกคนอื่น แต่เดินตรงดิ่งมาหาเขาทันที "เป็นยังไงบ้างคะ หาเจอตัวอื่นอีกไหม?"

หลินชวนพยักหน้ารับ แล้วเปิดคลิปวิดีโอที่อวี๋เวยส่งมาให้เสิ่นจืออวี๋ดู ในคลิปวิดีโอ เผยให้เห็นว่าอวี๋เวยได้ส่งคนไปค้นหาในแปลงดอกไม้จนพบลูกแมวอีกสองตัวและแม่แมวอีกหนึ่งตัว พวกเขาจับแมวทั้งหมดส่งไปยังสมาคมช่วยเหลือสัตว์ ทุกอย่างถูกจัดการเรียบร้อยแล้ว

มุมปากของเสิ่นจืออวี๋ยกขึ้นเล็กน้อย ดูออกเลยว่าเธอกำลังมีความสุขมาก รอยยิ้มบนใบหน้านี้ ช่างงดงามจนทำเอามวลหมู่ดอกไม้ยังต้องหมองหม่น