บทที่ 135 หลี่เฉิงเจ๋อกับฟู่อวิ๋นเจาถึงกับขวัญผวา

หลังจากรู้ว่าหลินชวนเป็นเถ้าแก่ของโรงแรมอันหัว สภาพจิตใจของทุกคนในที่นั้นก็เปลี่ยนไป ท้ายที่สุดแล้วคนที่พาเสิ่นจืออวี๋ไป ก็ไม่ใช่คนไร้ชื่อเสียงเรียงนามที่ไหน

แน่นอนว่านี่ไม่ได้หมายความว่า เสิ่นอี้เฉินกับหวังอวี่ซินจะไม่ร้อนใจแล้ว ในเมื่อตอนนี้ติดต่อเสิ่นจืออวี๋ไม่ได้ ก็ทำได้แค่ติดต่อหลินชวน หวังอวี่ซินเอ่ยถามขึ้น "ผู้จัดการหลู ในเมื่อเขาเป็นเถ้าแก่ของพวกคุณ ฉันก็จะไม่เอาเรื่องพวกคุณแล้วกัน แต่ถ้าเป็นแบบนี้ เถ้าแก่ของพวกคุณก็ต้องรับผิดชอบความปลอดภัยของลูกสาวฉันแล้วใช่ไหม? ฉันขอเบอร์โทรศัพท์ของหลินชวนจากพวกคุณ คงจะไม่เกินไปใช่ไหม?"

ผู้จัดการหลู ผู้จัดการจู และคนอื่นๆ ต่างมองหน้ากัน ผู้จัดการหลูเอ่ยขึ้น "ผมเองก็ไม่มีข้อมูลติดต่อของเถ้าแก่เหมือนกันครับ เดี๋ยวผมขอติดต่อเลขาฯ ส่วนตัวที่อยู่ข้างกายเถ้าแก่ก่อนนะครับ"

ผู้จัดการหลูแกล้งทำเป็นส่งข้อความหาอวี๋เวย จากนั้นก็พูดขึ้น "ขออภัยด้วยครับ เลขาฯ อวี๋บอกว่าเบอร์โทรศัพท์ของเถ้าแก่ไม่สามารถให้ใครได้ง่ายๆ ครับ"

หวังอวี่ซินได้ยินแบบนั้น สีหน้าก็เคร่งเครียดขึ้นมาทันที เสิ่นอี้เฉินเองก็ถึงกับร้องอุทานในใจ ไอ้เด็กคนนี้ช่างวางมาดเก่งจริงๆ