บทที่ 145 เส้นสายของนายต่อหน้าเขา ไม่กล้าแม้แต่จะยืนหลังตรงด้วยซ้ำ

สือเหล่ยกับจางอิงเจี๋ยสบตากัน ต่างฝ่ายต่างก็มองเห็นเงาสะท้อนของผู้แพ้ในแววตาของกันและกัน

ในขณะที่พวกเขากำลังรู้สึกอึดอัดใจอยู่นั้น ชายหนุ่มคนหนึ่งกับชายวัยกลางคนอีกคนก็เดินตรงเข้ามา

พอโจวเสี่ยวเยี่ยนเห็นชายหนุ่มคนนั้น เธอก็รีบลุกขึ้นยืนพร้อมกับฉีกยิ้มกว้างทันที "รุ่นพี่เฉินอวี่ มาร่วมงานนัดบอดแถวนี้เหมือนกันเหรอคะ"

จางอิงเจี๋ยเห็นแบบนั้น หน้าก็ยิ่งดำทะมึนหนักกว่าเดิม ท่าทีที่โจวเสี่ยวเยี่ยนมีต่อชายหนุ่มคนนั้น ช่างแตกต่างจากที่ทำกับเขาราวฟ้ากับเหว

จากข้อมูลที่จับใจความได้จากคำพูดก่อนหน้านี้ของพวกเธอ ดูเหมือนว่าตอนแรกโจวเสี่ยวเยี่ยนอยากจะจัดนัดบอดกับหอพักหกหนึ่งหนึ่งคณะคณิตศาสตร์ แต่เป็นเพราะเจียงจิ้นเยว่ยืนกรานว่าจะต้องเป็นหอพักสามศูนย์เจ็ดคณะออโตเมชันเท่านั้น เธอถึงยอมโอนอ่อนผ่อนตาม ตอนนี้ดูจากทรงแล้ว คนที่โจวเสี่ยวเยี่ยนหมายตาก็คือเฉินอวี่คนนี้นี่เอง