บทที่ 147 นายจะทนลำบากไปทำไมเนี่ย?

จ้าวเลี่ยจัดการธุระให้เจียงจิ้นเยว่เสร็จเรียบร้อย แต่กลับทำท่าทางเหมือนทำผิดแล้วมาขอขมา "คุณชายหลินครับ ถ้าผมทำอะไรบกพร่องไป คุณชายตำหนิผมได้เต็มที่เลยนะครับ"

หลินชวนยื่นปีกไก่ย่างให้จ้าวเลี่ยไม้หนึ่ง แล้วเอ่ยขึ้น "ทำได้ไม่เลว แต่ก็อย่าให้เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นมาล่ะ"

"ได้ครับ ขอบคุณคุณชายหลินครับ" จ้าวเลี่ยค้อมตัวลงต่ำ ยื่นสองมือออกไปรับปีกไก่ย่าง ท่าทางราวกับกำลังรับราชโองการยังไงยังงั้น

"ไม่มีอะไรแล้วล่ะ คุณไปทำธุระของคุณต่อเถอะ" หลินชวนโบกมือไล่ เขาไม่อยากจะเสวนากับคนประเภทนี้ให้มากความ

จ้าวเลี่ยรู้สึกราวกับได้รับอภัยโทษ รีบโค้งคำนับแล้วเดินจากไปทันที เขาเดินไปพลางยกมือขึ้นปาดเหงื่อไปพลาง