บทที่ 149 งานเลี้ยงประจำปีของบริษัทซินซื่อเจี้ย มีเดีย

เฉินอวี่เดินจากไป ท่าทางของเขาราวกับคนวิญญาณหลุดออกจากร่าง ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหน ถึงจะทำใจได้

งานนัดบอดยังคงดำเนินต่อไป แต่บรรยากาศก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เจียงจิ้นเยว่สนิทสนมกับหลินชวนมากขึ้น เธอไม่ได้มีท่าทีใกล้ชิดจนเกินงาม แต่การปิ้งย่าง ส่งกระดาษทิชชู และแกะกุ้งให้หลินชวนนั้นดูบ่อยขึ้นและเป็นธรรมชาติมากขึ้น ดูมีมาดศรีภรรยาและมารดาที่ดีเข้าไปอีก

หลินชวนอดไม่ได้ที่จะหวั่นไหวอีกครั้ง ในหัวจินตนาการไปถึงภาพอันงดงามที่ได้รักใคร่กลมเกลียวและก้าวเข้าสู่ประตูวิวาห์กับเจียงจิ้นเยว่

คราวก่อนตอนที่เกิดความรู้สึกแบบนี้กับเสิ่นจืออวี๋ เขายังต้องไปหาเมียน้อยคนอื่นเพื่อล้างสมองจากความคลั่งรัก แต่ครั้งนี้ไม่ต้องแล้ว เจียงจิ้นเยว่กับเสิ่นจืออวี๋ก่อตัวเป็นขั้วตรงข้ามปะทะกันอยู่ในใจเขา พอเป็นแบบนี้ ต่อให้มีความรู้สึกรักแท้บริสุทธิ์ใจแค่ไหนก็ไม่อาจหยุดนิ่งอยู่กับที่ได้

ในหัวคิดอยู่แต่ว่า การได้ครอบครองผู้หญิงสองคนนี้พร้อมกันมันจะฟินขนาดไหน ในเมื่อมีตั้งสองคนแล้ว ทำไมถึงจะไม่มีเพิ่มอีกสักหน่อยล่ะ?