บทที่ 153 สวัสดีค่ะเถ้าแก่

เมื่อเห็นหลู่เทาทำตัวเคารพนบนอบกับหลินชวน ถึงขั้นมีทีท่าประจบสอพลออยู่นิดๆ ภายในห้องโถงที่เดิมทีค่อนข้างครึกครื้น ก็พลันเงียบกริบลงทันที ทุกคนต่างอ้าปากค้าง เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

นั่นคือหลู่เทาเชียวนะ เถ้าแก่ของซินซื่อเจี้ย มีเดีย ผู้ซึ่งมักจะวางตัวอยู่เหนือผู้อื่น และมีแต่คนคอยประจบเอาใจมาตลอด

ทว่าตอนนี้ กลับมาทำตัวแบบนี้กับชายหนุ่มอายุยี่สิบต้นๆ ภาพตรงหน้ามันช่างขัดหูขัดตาเสียเหลือเกิน

เมื่อกี้ทุกคนก็ได้เห็นท่าทีของผู้จัดการทั่วไปกันไปแล้ว ต่างก็เดาได้ว่าหลินชวนต้องมีสถานะที่ไม่ธรรมดาแน่ๆ แต่ก็คิดแค่ว่าเขาคงมีเส้นสายหนุนหลังอยู่ในบริษัท ใครจะไปคิดล่ะว่า ขนาดเถ้าแก่ก็ยังต้องทำตัวเคารพนบนอบ นี่มันใช่คนที่มีเส้นสายหนุนหลังซะที่ไหน ตัวเขาเองนั่นแหละคือเส้นสายที่ใหญ่ที่สุด

"พระเจ้ายอด นี่มันสถานการณ์อะไรกันเนี่ย?"