บทที่ 174 เย่เม่ยเซิงตระหนักถึงสถานะของตัวเอง

คืนนั้น เย่เม่ยเซิงนอนไม่หลับ

ความมีเหตุผลและอารมณ์ความรู้สึกปะทะกันอย่างต่อเนื่องในหัว ส่งผลให้ตอนตื่นนอนในวันรุ่งขึ้น ร่างกายของเธอจึงดูซูบซีดและอิดโรยไปบ้าง

ทว่าในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เธอสามารถพึ่งพาเพียงตัวเองในการเรียนรู้มารยาท ฝึกฝนทักษะการพูดจา ปรับเปลี่ยนบุคลิกภาพท่าทาง... ซ้ำยังสามารถสะกดกลั้นความปรารถนาและความต้องการทางสรีรวิทยาของตัวเอง เพื่อรักษาความบริสุทธิ์ผุดผ่องเอาไว้ได้

การที่สามารถทำสิ่งเหล่านี้ได้ ความอดทนอดกลั้น ความเด็ดเดี่ยว และสภาพจิตใจย่อมต้องไม่ธรรมดา ดังนั้นต่อให้ภายในใจจะว้าวุ่นสับสนจนถึงขีดสุด เธอก็ยังคงรักษาความมีเหตุผลเอาไว้ได้ระดับหนึ่งและไม่ถึงขั้นสติแตก

ถึงขั้นที่หลังจากล้างหน้าด้วยน้ำเย็นและแต่งหน้าแต่งตัวอย่างเรียบง่ายแล้ว เธอก็ยังสามารถประดับรอยยิ้มบนใบหน้า และไปเข้าเรียนได้ตามปกติ