บทที่ 179 ความใฝ่ฝันถึงตระกูลเศรษฐีกำลังกัดกินเย่เม่ยเซิงอย่างต่อเนื่อง

หลังจากทานอาหารกลางวันเสร็จ ช่วงบ่ายยังคงเป็นคิวของเย่เม่ยเซิงที่จะเป็นคนจัดการ

เธอพาไปทำเครื่องปั้นดินเผาแฮนด์เมด ปั้นดินโคลนด้วยกัน ในระหว่างการทำกิจกรรม มือของทั้งสองคนไม่รู้ว่าสัมผัสกันไปกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

จากนั้นก็ไปเล่นไอซ์สเกตในร่ม เย่เม่ยเซิงพอเล่นเป็นบ้างแต่ก็ไม่ได้เก่งมากนัก จึงต้องให้หลินชวนจูงมือไปตามระเบียบ

มีหลายครั้งที่เธอยืนไม่อยู่จนเซถลาเข้าไปในอ้อมกอดของหลินชวน แต่เธอก็ไม่ได้อิงแอบแนบชิดอยู่อย่างนั้น รีบผละตัวลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว

การสัมผัสทางร่างกายทุกอย่างล้วนเป็นไปอย่างเป็นธรรมชาติ ไม่มีทีท่าว่าจงใจเลยแม้แต่น้อย แต่กลับทำให้คนรู้สึกคันยุบยิบในหัวใจ