บทที่ 185 ผลาญเงินแบบนี้ ไม่ช้าก็เร็วคงกลายเป็นยาจกงั้นเหรอ?

เมื่อเห็นหลินชวนควักเงินสามแสนแปดหมื่นหยวนซื้อพรมผืนนั้นไป หลายคนในงานต่างก็มองหลินชวนด้วยสายตาราวกับมองคนโง่ที่ถูกหลอกฟันกำไร

ความจริงแล้วไม่จำเป็นต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับฉินไฉ่หลิง อาหญิงของฉินปิงชิงหรอก ขอแค่พอมีความรู้อยู่บ้าง ก็พอมองออกแล้วว่าพรมขาดๆ แหว่งๆ ผืนนี้ไม่มีราคาค่างวดอะไรเลย มีแต่พวกมือใหม่เท่านั้นแหละที่ไม่รู้เรื่อง

ฉินอวี่เจิ้งเห็นลูกสาวร้องห่มร้องไห้ แถมยังยอมเสี่ยงล่วงเกินคนอื่นเพื่อไปเตือนหลินชวน แต่ผลลัพธ์คือหลินชวนไม่ยอมฟัง ดึงดันจะซื้อให้ได้ ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา "ตอนแรกฉันมองว่าเขาเหมือนลูกหลานตระกูลใหญ่ แต่ตอนนี้ฉันว่าเขาเหมือนพวกลูกเศรษฐีผลาญสมบัติซะมากกว่า ต่อให้ที่บ้านจะมีเงินล้นฟ้า แต่ถ้าทำตัวผลาญเงินแบบนี้ ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องหมดตัว ปิงชิง ลูกไม่ต้องไปคิดถึงเขาสักนิดหรอก คนแบบนี้ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องกลายเป็นยาจก"

ฉินปิงชิงเถียงกลับ "ด้วยทรัพย์สินของเขา ต่อให้จะผลาญเงินเล่นบ้าง ก็ไม่มีทางยากจนหรอกค่ะ แถมฉันก็เชื่อว่าเขาต้องมีเหตุผลของเขาแน่ๆ"

ฉินอวี่เจิ้งได้ยินดังนั้นก็ถึงกับหายใจสะดุด อาหญิงของลูกก็บอกอยู่ทนโท่ว่าพรมผืนนั้นเต็มที่ก็ราคาแค่แสนกว่าหยวน แต่เขาดันซื้อไปในราคาสามแสนแปดหมื่นหยวน มันจะมีเหตุผลอะไรได้อีกล่ะ? ช่างเป็นพวกคลั่งรักจนตาบอดจริงๆ ลูกสาวโตแล้วรั้งไว้ไม่อยู่จริงๆ สินะ