บทที่ 187 ถมดินบนหัวเจ้าพ่อ

พวกฉินอวี่เจิ้งและฉินไฉ่หลิงทอดถอนใจกันอยู่นานสองนาน สภาพจิตใจยังยากที่จะสงบลงได้ ท้ายที่สุดแล้วเงินกว่าห้าร้อยล้านหยวนหลุดลอยไปต่อหน้าต่อตา ใครบ้างจะทำใจให้สงบเยือกเย็นได้ลง?

ธุรกิจโชว์รูมรถยนต์สี่เอสของตระกูลฉินก็งั้นๆ ส่วนการลงทุนเล็กๆ น้อยๆ อย่างอื่นก็ยิ่งย่ำแย่ แม้จะไม่ถึงขั้นล้มละลาย แต่ก็นับว่าตกต่ำลงเรื่อยๆ ย่อมต้องรู้สึกเสียดายและอาลัยอาวรณ์ในเงินก้อนนี้เป็นธรรมดา

ฉินอวี่เจิ้งเหลือบมองฉินปิงชิงลูกสาวของตน ถึงขั้นอดไม่ได้ที่จะอยากถามลูกสาวว่า เธอกับหลินชวนยังพอจะมีโอกาสอยู่บ้างไหม

ตามปกติแล้ว ผู้ชายมักจะมีอคติกับคนที่ลูกสาวตัวเองชอบเป็นธรรมดา เพราะรู้สึกว่าแก้วตาดวงใจกำลังจะถูกชายอื่นแย่งชิงไป ฉินอวี่เจิ้งก็เป็นเช่นนั้น ยิ่งได้ยินว่าหลินชวนทำให้ลูกสาวตัวเองต้องร้องไห้ด้วยแล้ว ทว่าพอนึกถึงว่าพ่อหนุ่มคนนั้นหาเงินได้ห้าร้อยล้านหยวนภายในเช้าวันเดียว เรื่องนี้ก็กลายเป็นอีกประเด็นหนึ่งไปทันที

ฉินไฉ่หลิงเอ่ยขึ้นกะทันหัน "คนอย่างเรินหาวไม่ใช่พวกเคี้ยวง่ายนะ ขาดทุนย่อยยับไปหลายร้อยล้านขนาดนี้ เกรงว่าเขาคงไม่ยอมจบง่ายๆ แน่"