บทที่ 192 รถคันนี้ทั่วประเทศมีไม่เกินสามคัน

บรรยากาศการทานอาหารหลังจากนั้นดูจะกลมเกลียวขึ้นมาก เป็นเพราะเซียวโป๋นั่งอยู่ข้างกายหลินชวน คอยค้อมตัวรินน้ำรินท่าประจบเอาใจ จนทำให้หลู่เจี๋ยไม่กล้าทำตัวขี้เก๊กอีกต่อไป

ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง ต่างก็เบนความสนใจกลับมาที่หลินชวนจนเขากลายเป็นจุดศูนย์กลางของงาน จนเจ้าตัวโชว์พาวไม่ออกแล้วเหมือนกัน

"นายนั่งกินส่วนของนายไปเถอะ ไม่ต้องมาคอยรับใช้อะไรผมขนาดนี้หรอก" หลินชวนเห็นเซียวโป๋ทำตัวนอบน้อมเกินเหตุ ก็รู้สึกไม่ค่อยเป็นตัวของตัวเองเท่าไหร่

"เป็นสิ่งที่สมควรทำครับคุณชายหลิน หากคุณต้องการอะไรสั่งผมได้เลยครับ" เซียวโป๋ตระหนักได้ว่าตัวเองแสดงออกเวอร์เกินไปหน่อย จึงลดระดับลงมาบ้าง แต่ยังคงความคล่องแคล่วว่องไวไว้ หากหลินชวนต้องการอะไร เขาจะรีบปรนนิบัติให้ทันที

ดูเหมือนว่าสถานการณ์ตอนนี้จะยังโอเคอยู่ ช่วงแรกน้ำเสียงหลินชวนดูจะเย็นชาไปบ้าง แต่ตอนนี้เริ่มอ่อนลงแล้ว ดูเหมือนว่าการยอมรับผิดอย่างจริงใจของเขาจะได้ผล คุณชายหลินใจกว้างไม่ถือสาหาความ