บทที่ 198 ผมว่าท่านประธานก็ดูพูดง่ายดีนะ

การเรียนควรจะเป็นเรื่องที่น่าเบื่อ แต่หลินชวนกลับรู้สึกมีความสุขมาก

อย่างแรกคือหลังจากค่าสถานะทุกด้านเพิ่มขึ้น ความเร็วในการพัฒนาก็รวดเร็วมากจริงๆ เรียนแล้วรู้สึกได้ถึงความสำเร็จ

อย่างที่สองคือซูฉินหยาทั้งสวยและอ่อนโยน การได้รับการสอนแบบตัวต่อตัวจากเธอให้ความรู้สึกเหมือนจมดิ่งอยู่ในดินแดนแห่งความละมุน

อย่างที่สามคือซูฉินหยาตกตะลึงกับความเร็วในการเรียนรู้ของเขาจนค่าความประทับใจเพิ่มขึ้น เท่ากับว่าเขากำลังทำภารกิจไปพร้อมๆ กัน

เวลาผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมงอย่างรวดเร็ว ขณะที่หลินชวนกำลังฝึกซ้อมบทเพลงอยู่เพียงลำพัง เขาก็ได้ยินเสียงซูฉินหยากับหลิวเฟยกำลังยืนคุยกับหญิงสาวคนหนึ่งด้วยเสียงเบาๆ