บทที่ 203 ตระกูลเย่ได้ใจจนลืมตัวไปแล้วงั้นเหรอ?

หลังจากจัดการเรื่องโรงงานแยกแร่หายากเสร็จเรียบร้อย ต่อจากนี้หลินชวนก็เริ่มเตรียมงานเลี้ยงวันเกิดของหลิงอู่ซ่า

เรื่องนี้ไม่ต้องใช้สมองอะไรมาก แค่ทุ่มเงินลงไปก็พอ

หากไม่มีเงิน คุณต้องเตรียมการอย่างประณีตบรรจงเพื่อที่จะให้มันดูโรแมนติก และบางทีต่อให้ทุ่มเทแรงกายแรงใจแค่ไหน ในสายตาผู้หญิงหลายคนมันก็ยังดูยาจกอยู่ดี อย่างเช่นบางคนแกะสลักใบไม้เป็นรูปสร้อยคอสวยงามแล้วใช้แสงแดดส่องให้เงาทาบลงบนคอของฝ่ายหญิง ผลปรากฏว่านอกจากฝ่ายหญิงจะไม่ซึ้งแล้ว ยังอาจจะรู้สึกว่ามันตลกไร้สาระอีกต่างหาก

แต่ถ้ามีเงิน ทุกอย่างก็ง่ายไปหมด คนรวยต่อให้พื้นฐานจะไม่ใช่คนโรแมนติก ท่าทางดิบเถื่อนก็ยังดูมีเสน่ห์เป็นพิเศษ

ในตอนนั้นเอง อวี๋เวยก็ส่งข้อความมาหา: "คุณชายคะ คนของตระกูลเย่มาเจรจาขอร่วมทุนกับโรงงานแยกแร่หายากแล้วค่ะ ได้ยินว่าพวกเขามีแผนจะขยายโรงงาน ไม่ใช่แค่รับซื้อแม่เหล็กเก่ามาคัดแยกอย่างเดียว แต่จะเริ่มทำการผลิตแม่เหล็กเองด้วยค่ะ"