บทที่ 210 ไม่ใช่ว่าจะมาคิดบัญชีหรือไง?

คนตระกูลเยี่ยทุกคนสมองอื้ออึง ความคิดสับสนอลหม่านไปหมด ทุกสิ่งทุกอย่างตรงหน้าทำให้พวกเขายากที่จะทำใจยอมรับได้ในเวลาอันสั้น

ในสายตาของพวกเขา หลิงกวงหยวนก็เป็นแค่ลูกเขยแต่งเข้าบ้านที่ไร้น้ำยา การที่เขาเจรจาธุรกิจสำเร็จเมื่อช่วงก่อน ก็เป็นแค่ความฟลุคเท่านั้น

หลิงอู่ซ่ายิ่งแล้วใหญ่ เธอเป็นเด็กที่ไม่เอาไหนมาตั้งแต่เด็ก แถมยังเป็นคนนอกที่เปลี่ยนแซ่ไปแล้ว การขับไล่ออกจากตระกูลไปอาจจะเป็นเรื่องดีเสียกว่า

แต่ผลปรากฏว่าตอนนี้กลับได้รับรู้ว่า หลิงอู่ซ่ากลายเป็นเถ้าแก่เนี้ยของผู้ว่าจ้างทั้งห้าแห่งของพวกเขา เรื่องทั้งหมดนี้มันช่างเหลือเชื่อเกินไปแล้ว

บรรดารุ่นเยาว์ตระกูลเยี่ยที่คุกเข่าอยู่มุมห้อง เวลานี้สมองก็ขาวโพลนไปหมดเช่นกัน ก่อนหน้านี้ตอนที่เห็นหลินชวนมอบของขวัญวันเกิดมูลค่านับหลายสิบล้านหยวน และเห็นผู้จัดการทั่วไปตลอดจนเถ้าแก่รายใหญ่เดินทางมาอวยพรวันเกิด พวกเขาก็รู้ตัวแล้วว่าเรื่องนี้ไม่ธรรมดา ดังนั้นตอนที่คุยโทรศัพท์กับเยี่ยเจิ้น ถึงได้หมดความโอหังไปจนสิ้น