บทที่ 224 กรรมตามสนองไวติดจรวด

ในเวลาไม่นานนัก ไช่อวิ๋นเลี่ยงก็ถูกควบคุมตัวไปยังสถานีตำรวจ แม้แต่ตัวเขาเองยังโดนมาตรการบังคับใช้ขนาดนี้ แล้วคนอื่นๆ จะไปเหลืออะไร

ณ หมู่บ้านตระกูลเหอ ครอบครัวของเหอหลางกำลังหลบมุมอยู่ในห้อง จ้องมองยอดเงินสี่แสนหยวนในบัตรธนาคารด้วยความดีใจจนเนื้อเต้น

เหอหลางหัวเราะร่า "ตอนแรกแค่กะจะให้บ้านเจียงจิ้นเยว่จ่ายเงินสนับสนุนที่ค้างไว้เมื่อสองปีก่อนให้ครบ ได้สักห้าหกหมื่นก็พอใจแล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าจะได้มาตั้งสี่แสน ไอ้คนที่ช่วยยัยนั่นช่างโง่แต่รวยจริงๆ สงสัยจะเป็นพวกคุณชายสมองกลวงแหงๆ"

ภรรยาของเหอหลางก็ยิ้มแก้มปริ แต่ก็ยังแฝงไปด้วยความเสียดาย "ในเมื่อมันโง่แต่รวยขนาดนั้น คุณน่าจะรีดไถมันมาให้เยอะกว่านี้นะ เงินแค่สี่แสนแป๊บเดียวก็ใช้หมดแล้ว แค่จะซื้อบ้านในเมืองสักหลังยังไม่พอเลย"

ลูกชายของเหอหลางตาเป็นประกาย "พ่อครับ ในเมื่อบ้านเรามีเงินขนาดนี้แล้ว งั้นผมก็ไม่ต้องไปโรงเรียนแล้วใช่ไหม?"