บทที่ 231 ฝุ่นตลบจนจบสิ้น

ที่โรงพยาบาล พ่อและแม่ของเจียงจิ้นเยว่ถูกย้ายมาพักอยู่ในห้องผู้ป่วยเดียวกัน ทั้งสองคนพ้นขีดอันตรายมานานแล้ว และตอนนี้สภาพร่างกายก็ดูดีขึ้นมาก

เจียงจิ้นเยว่นั่งอยู่ตรงกลางระหว่างท่านทั้งสอง พลางค่อยๆ เล่าเรื่องราวที่ไช่อวิ๋นเลี่ยง ไช่เวย และพวกเนรคุณร้อยกว่าคนถูกส่งเข้าซังเตให้ฟัง รวมถึงเรื่องที่โรงงานได้ความช่วยเหลือจากครอบครัวที่รู้จักบุญคุณไม่กี่ครอบครัว จนตอนนี้สามารถกลับมาเดินเครื่องทำงานได้อีกครั้ง แถมยังมีคำสั่งซื้อเข้ามามากมายจนธุรกิจรุ่งเรืองมาก

"ดีเหลือเกิน ดีจริงๆ" หลิวฮุ่ยฟังจบก็น้ำตาคลอเบ้า ก่อนที่เธอจะหมดสติไป สิ่งที่เธอเป็นห่วงที่สุดก็คือลูกสาว เพราะกลัวว่าถ้าทิ้งลูกไว้เพียงลำพัง ลูกจะแบกรับทุกอย่างไม่ไหว

ในที่สุดสวรรค์ก็มีตา ทุกอย่างกลับเข้าที่เข้าทางอีกครั้ง พวกคนเนรคุณเหล่านั้นถูกส่งเข้าคุกไปหมดแล้ว ต่อไปก็ไม่มีใครมาสร้างความลำบากให้พวกเธอได้อีก

เจียงฟูเซิงยิ่งน้ำตาคลอเบ้าด้วยความรู้สึกทั้งละอายใจและหวาดกลัว เขาเป็นคนดีจนเกินไปจริงๆ ขนาดตอนที่เขาเข้าโรงพยาบาล คนพวกนั้นยังมาไถเงินเขาแต่เขาก็ไม่เคยโกรธแค้น ทว่าการที่คู่ชีวิตต้องบาดเจ็บสาหัสจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ทำให้เขาสว่างวาบขึ้นมาในทันที