บทที่ 234 ฉลองชัยก่อนพายุจะสงบ

จางเหยียนสีหน้าเปลี่ยนไปทันที เธอรีบขยับเข้าไปจ้องมองกระทู้นั้นด้วยความเร็วในการอ่านที่พุ่งทะยานถึงขีดสุดในชีวิต หลังจากอ่านจบ เธอก็ทรุดตัวลงนั่งแหมะบนเก้าอี้

พอนึกถึงฝันที่จะได้เข้าสู่ตระกูลมหาเศรษฐีที่อยู่แค่เอื้อมกลับพังทลายลงไปแบบนี้ เธอก็รู้สึกใจหายวาบและไม่อยากจะเชื่อ

จางเหยียนยังไม่ยอมแพ้จึงเอ่ยถามขึ้น "ข่าวพวกนี้ มีโอกาสเป็นข่าวปลอมไหม ท้ายที่สุดเขายังซื้อคฤหาสน์ให้ผู้หญิงทุกคนตั้งหลายหลัง ถ้าใกล้จะล้มละลายจริงๆ เขาจะยอมควักเงินขนาดนั้นได้ยังไง?"

หลิ่วทิงตอบว่า "ในนี้เขาบอกว่า เพราะเขารู้ตัวว่าธุรกิจกำลังมีปัญหา เลยรีบกวาดซื้อคฤหาสน์ให้ผู้หญิงเพื่อเป็นการยักย้ายถ่ายเททรัพย์สินก่อนโดนสั่งอายัดน่ะสิ ไม่อย่างนั้นทำไมจู่ๆ ถึงได้ไล่ซื้อคฤหาสน์ให้ทุกคนในเวลาไล่เลี่ยกันแบบนั้นล่ะ? แต่ในนี้เขาก็บอกอีกนะว่าวิธีเลี่ยงแบบนี้มันไม่ได้ผลหรอก ถ้าล้มละลายจริงๆ คฤหาสน์พวกนี้ก็จะถูกบังคับขายทอดตลาดตามกฎหมาย พอทุกอย่างจบลง เขาก็จะกลับไปเป็นยาจกเหมือนเดิม"

"ในกระทู้นี้วิเคราะห์อุตสาหกรรมของหลินชวนและปัญหาที่เขาเจอได้อย่างเป็นระบบระเบียบมาก แถมยังชี้ให้เห็นว่าที่ดินอุตสาหกรรมที่เขาซื้อมาน่ะ เขาซื้อมาในราคาที่ต่ำมาก ที่คนขายยอมขายถูกขนาดนั้นก็เพราะมองเห็นปัญหาใหญ่รออยู่แล้ว แต่เขากลับนึกว่าตัวเองได้ของถูก แถมยังเอาไปคุยโวว่าทำกำไรได้เป็นพันๆ ล้าน ทั้งที่ความจริงแล้ว มันคือหลุมพรางขนาดใหญ่ชัดๆ"