บทที่ 240 สิบล้านนี่ถูกขนาดนี้เลยเหรอ?

ซูฉินหยาพิมพ์ข้อความส่งในกลุ่มเสร็จ ก็รีบโทรศัพท์หาโหลวอี๋เพื่อนสมัยมัธยมปลายทันที ปลายสายมีเสียงหวานหยดย้อยดังขึ้นมา "ฉินหยา กลับบ้านช่วงปีใหม่เหรอ?"

"ยังหรอก พรุ่งนี้ถึงจะกลับ มีเรื่องจะบอกหน่อย ฉันมีเพื่อนคนนึงอยากดูบ้าน เขาเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดของฉันเลยนะ เธอช่วยต้อนรับเขาให้ดีหน่อยล่ะ เดี๋ยวฉันกลับไปแล้วจะเลี้ยงข้าวเธอเอง" ซูฉินหยาเอ่ยขึ้น เธอรู้สึกว่าข่าวลือเรื่องหลินชวนล้มละลายนั้นปลอมมาก แต่เรื่องธุรกิจเธอก็ไม่ค่อยเข้าใจนัก จึงไม่ได้บอกเรื่องทรัพย์สินของหลินชวนออกไป เพื่อหลีกเลี่ยงกรณีที่หลินชวนอาจจะกำลังช็อตเงินจริงๆ แต่เพื่อนของเธอกลับพาไปดูแต่โครงการแพงๆ เธอจึงแค่บอกว่าสนิทกันมาก เพื่อให้เพื่อนช่วยดูแลเป็นอย่างดี

"เพื่อนที่สนิทที่สุดเหรอ? ผู้ชายหรือผู้หญิงล่ะ?" โหลวอี๋ได้ยินดังนั้น ต่อมเผือกก็ทำงานทันที

"ผู้ชาย แต่ไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิดนะ" ซูฉินหยารู้ว่าโหลวอี๋คิดลึกไปไกลแล้ว จึงรีบอธิบาย

โหลวอี๋หัวเราะคิกคักขึ้นมาทันที "ระหว่างหญิงชายไม่มีหรอกนะคำว่ามิตรภาพอันบริสุทธิ์น่ะ ฉันเข้าใจแล้วล่ะ ฉันจะช่วยดูแลเขาอย่างดีให้เอง แถมจะช่วยสแกนให้ด้วยนะ ว่าเขาเป็นคนยังไง"