บทที่ 246 สองพ่อลูกคู่นี้เปลี่ยนสีหน้าเก่งแฮะ

หลินชวนกลับมาถึงบ้าน พ่อกับแม่ก็กลับมาจากการไปเยี่ยมญาติแล้วเช่นกัน

สรรพคุณของเห็ดหลินจือพันปีและดอกโบตั๋นแสงจันทร์เริ่มแสดงผลออกมาให้เห็นแล้ว ผู้เฒ่าทั้งสองมีสีหน้าเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวล ดูเด็กลงไปหลายปี นี่ขนาดเพิ่งทานไปแค่ส่วนเล็กๆ เท่านั้น ยังเหลืออีกตั้งเยอะ

แน่นอนว่าส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะได้หน้าได้ตาต่อหน้าญาติพี่น้องด้วย ท้ายที่สุดแล้วคนเราเมื่อเจอเรื่องน่ายินดีจิตใจก็ย่อมเบิกบานเป็นธรรมดา

ทว่าหลังจากแจกของขวัญเสร็จ หลินซงและซือฟางก็แอบเสียดายอยู่บ้าง ซือฟางพูดขึ้นว่า "ลูกจะซื้อบุหรี่ ซื้อเหล้า ซื้อของบำรุงมันก็ไม่ผิดหรอก แต่ทำไมต้องซื้อของแพงขนาดนั้นด้วยล่ะ วันนี้ตอนเอาไปให้ถึงเพิ่งรู้ว่าเหล้านั่นขวดละตั้งหลายพันหยวน ต่อให้หาเงินได้แล้ว ก็จะใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายแบบนี้ไม่ได้นะลูก"

หลินชวนยิ้มแล้วพูดว่า "แม่ครับ เมื่อก่อนทุกคนก็ดีกับพวกเรามาก ตอนนี้พอมีกำลังแล้ว การแสดงความกตัญญูก็เป็นเรื่องสมควรครับ ผมมีเงินเหลือเฟือ ไม่เดือดร้อนกับเงินแค่นี้หรอกครับ"