บทที่ 248 เพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายชายตาแดงก่ำกันหมดแล้ว (ตอนจบ)

บรรยากาศในช่วงต่อมาของงานเลี้ยง เริ่มมีความอึดอัดแปลกๆ แฝงอยู่

หลินชวนยังคงพูดคุยกับฉีข่าย ลูฮ่าว เฉียวเหยียน และคนอื่นๆ ต่อไป โดยไม่สนใจถานชิวเหอที่นั่งเบียดอยู่ข้างๆ เลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน ถานชิวเหอกลับเป็นฝ่ายคอยหยิบขนมรินน้ำมาประเคนให้เขาไม่ขาด

ลูฮ่าวและเพื่อนผู้ชายคนอื่นๆ รู้สึกซาบซึ้งใจมากที่หลินชวนรักเพื่อนฝูงขนาดนี้ ถึงขั้นเมินดาวโรงเรียนมาคุยกับพวกเขาโดยไม่ปล่อยให้พวกเขารู้สึกโดดเดี่ยว

แต่ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็ทั้งอิจฉา ทั้งริษยา และทั้งเจ็บใจ เขาเมินดาวโรงเรียนซะขนาดนั้น แต่ดาวโรงเรียนกลับเอาอกเอาใจเขาซะขนาดนี้ นี่มันโลกบ้าบออะไรกันเนี่ย ทำไมความแตกต่างระหว่างคนเราถึงได้มหาศาลขนาดนี้?

แน่นอนว่าคนที่ทรมานใจที่สุดก็คือหลู่เจี๋ย เขาไม่ได้อยู่ห้องนี้ ไม่ได้สนิทกับใครเลยสักคน