บทที่ 257 เลิกราด้วยดี

บนเตียงกว้างใหญ่ ซูฉินหยานอนหมดเรี่ยวแรงอยู่บนตัวของหลินชวน ใบหน้าแดงระเรื่อ เต็มไปด้วยความพึงพอใจและเขินอาย

ซูฉินหยา: ค่าความประทับใจ +1

เธอมองหลินชวน กัดเบาๆ ที่ไหล่ของเขา "คนบ้า ฉันไม่รู้ว่าไปหลงกลนายได้ยังไง ก่อนหน้านี้ ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะต้องแบ่งผู้ชายกับใคร"

"วินาทีนี้ ผมก็เป็นของคุณคนเดียวไม่ใช่หรือไง?" หลินชวนยิ้ม ก่อนจะหอมแก้มซูฉินหยาฟอดใหญ่

พูดตามตรง การได้ครอบครองดาวโรงเรียนสมัยมัธยมปลายก็ถือว่ามีความภาคภูมิใจอยู่ไม่น้อย ยิ่งได้ครอบครองดาวโรงเรียนรุ่นพี่ ก็ยิ่งรู้สึกภูมิใจมากขึ้นไปอีก