บทที่ 260 ความห่างชั้นของฐานะและสถานะ

ระดับความแพรวพราวของซูเยวี่ยเฉิงนั้นสูงกว่าพวกจางเหยียน หลิ่วเยียนเอ๋อร์ และถานชิวเหออยู่มาก แม้ว่าภายในใจจะเริ่มรู้สึกเสียดายและร้อนรุ่มขึ้นมาแล้วก็ตาม

เธอก็ยังพยายามข่มมันเอาไว้ พยายามทำหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสกับจินจื่อชง และไม่ได้โวยวายจะเอาเสื้อขนแมวป่าลิงซ์ให้ได้ เพราะการทำแบบนั้นมีโอกาสสูงมากที่จินจื่อชงจะสลัดเธอทิ้งทันที ท้ายที่สุดแล้วเสื้อขนสัตว์ตัวละสองล้านกว่าหยวน จินจื่อชงจะไปยอมจ่ายได้ยังไง?

สุดท้ายเธอก็ซื้อแค่เสื้อขนมิ้งค์ราคาประมาณสองหมื่นหยวน ซึ่งจากการประเมินของเธอ เมื่อรวมกับของที่ช้อปปิงมาทั้งหมดในวันนี้ นี่ก็เกือบจะถึงขีดจำกัดที่จินจื่อชงยินดีจะจ่ายให้แล้ว

เธอข่มความปั่นป่วนในใจเอาไว้ แล้วไปที่งานประกวดนางแบบกับจินจื่อชง ความจริงแล้วนางแบบคนอื่นๆ เริ่มเตรียมตัวกันตั้งนานแล้ว แต่ซูเยวี่ยเฉิงไม่ได้ให้ความสำคัญกับการประกวดมากนักถึงได้ไปสาย

หลังจากซูเยวี่ยเฉิงและจินจื่อชงมาถึงหน้างาน ก็ได้พบกับบุคคลสำคัญมากมาย เห็นได้ชัดว่าจินจื่อชงต้องการใช้โอกาสนี้ในการขยายเครือข่ายเส้นสาย จึงลากซูเยวี่ยเฉิงเข้าไปทักทายทีละคนๆ