บทที่ 264 แกเป็นหัวหอมหัวไหน?

เพียงคำพูดประโยคเดียวของหลินชวน บรรดาเถ้าแก่ในที่นั้นต่างก็สำรวมท่าทีลงไปมาก

ถึงแม้การทำแบบนี้จะทำให้พวกเขาเล่นกันได้ไม่ค่อยสนุกนัก แต่มันจะทำไมล่ะ? งานเลี้ยงครั้งนี้ไม่ใช่หลินชวนต้องมาคอยเอาใจเพื่อให้พวกเขาหาความสุข แต่เป็นพวกเขาต่างหากที่ต้องคอยเอาใจเพื่อให้หลินชวนพอใจ

หลินชวนไม่ชอบวัฒนธรรมการมอมเหล้าอันเสื่อมทรามมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ยิ่งเกลียดการใช้อำนาจหน้าที่มาบังคับขืนใจให้ผู้หญิงดื่มเหล้าเป็นที่สุด

ที่อื่นเขาอาจจะเข้าไปจัดการไม่ได้ และก็คร้านจะไปยุ่ง แต่ในเมื่อตอนนี้เขาอยู่ในงาน เขาไม่อนุญาตให้พนักงานหญิงในบริษัทของตัวเองถูกรังแกแบบนี้

จนกระทั่งการรับประทานอาหารสิ้นสุดลง ต่อจากนั้นเป็นช่วงกิจกรรมอิสระ เถ้าแก่บางคนก็พานางแบบที่ยินยอมพร้อมใจไปเต้นรำที่ฟลอร์เต้นรำ