บทที่ 266 ตอนนี้ไสหัวออกไปจากสโมสรของผมซะ

เอ็ดเวิร์ดฟังไม่รู้เรื่อง เมื่อเห็นหลงจื้อหย่วนและอินจั๋วสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรงจึงอดไม่ได้ที่จะถามขึ้น "อินจั๋ว เกิดอะไรขึ้น?"

อินจั๋วทำหน้าเคร่งขรึมพลางกดเสียงต่ำตอบว่า "สโมสรเทียนจิ่งเก๋อพื้นที่หกพันตารางเมตรของหลงจื้อหย่วนน่ะเขาเช่ามา แต่เมื่อกี้หลินชวนเพิ่งซื้อตึกเทียนจิ่งเก๋อไปแล้ว พูดง่ายๆ ก็คือ ตอนนี้หลินชวนกลายเป็นเจ้าของที่ดินของหลงจื้อหย่วนแล้ว"

"แถมสัญญาเช่าก็ใกล้จะหมดอายุแล้วด้วย เดิมทีเกือบจะตกลงกับเจ้าของเดิมได้แล้วแท้ๆ แต่ตอนนี้ต้องมาเริ่มคุยใหม่กับหลินชวนแทน"

เอ็ดเวิร์ดเบิกตากว้าง "ถึงเมืองหลานเจียงจะเป็นแค่เมืองระดับรอง แต่ทำเลตรงนี้มันเจริญที่สุด พื้นที่ตั้งหกพันตารางเมตร ราคามันไม่ปาเข้าไปหลายสิบล้านหรือเป็นร้อยล้านเลยเหรอ? ตึกราคาเป็นร้อยล้านเนี่ยนะ เขาบอกจะซื้อก็ซื้อได้เลยเหรอ?"

อินจั๋วสีหน้าย่ำแย่ "ราคาตึกแถวนี้น่าจะอยู่ที่สามหมื่นหยวนต่อตารางเมตรขึ้นไป นั่นหมายความว่าอย่างน้อยต้องมีหนึ่งร้อยแปดสิบล้านหยวน แต่เถ้าแก่เสิ่นพูดเองกับปากว่าหลินชวนซื้อไปแล้ว"