บทที่ 301 การกลับมาพบกันอีกครั้ง

ซูเฉี่ยนอวี่ยืนนิ่งอึ้งอยู่กับที่ ราวกับคนไร้วิญญาณ

เดิมทีคิดว่าสิ่งที่ต้องพิจารณา คือการยอมลดตัวลงไปเกลือกกลั้วกับคนพวกนั้นเพื่ออันดับในรอบชิงชนะเลิศหรือไม่ นึกไม่ถึงเลยว่า การที่ตัวเองสามารถเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศได้ ก็เป็นเพราะพ่อยอมลดศักดิ์ศรีไปแลกมาตั้งแต่แรกแล้ว

จู่ๆ ก็รู้สึกว่าความหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีของตัวเองช่างน่าขันสิ้นดี ตัวเองหยิ่งทะนง แต่สิ่งที่ต้องจ่ายคือการที่พ่อยอมละทิ้งศักดิ์ศรีอยู่เบื้องหลัง

ในที่ที่เธอไม่รู้ พ่อแม่ยังต้องเสียสละเพื่อเธออีกมากแค่ไหน? ต้องทนรองรับอารมณ์คนอื่นเพื่อเธออีกเท่าไหร่?

ที่ไหนกันล่ะคืนวันที่สงบสุข ก็แค่มีคนแบกรับภาระไว้แทนต่างหาก บางทีที่ผ่านมา เธออาจจะถูกปกป้องมาอย่างดีเกินไปแล้วจริงๆ