บทที่ 319 เขาไม่ได้เก็บขยะทุกชิ้นที่ขวางหน้านะ

รัศมีห้าเมตรรอบด้าน เงียบกริบไร้สรรพเสียง

อย่าว่าแต่คนธรรมดาอย่างหยางหว่านเอ๋อร์และหนานหนิงเซียง หรือเศรษฐีทั่วไปอย่างเหลาหงจงเลย แม้แต่คุณชายน้อยทั้งสองแห่งเมืองเจียงไห่อย่างอู๋จวินฮ่าวและเคอเจิ้นหาว ในเวลานี้ยังรู้สึกขนลุกซู่ด้วยความตกตะลึง

แน่นอนว่า พวกเขารู้ดีว่าหลินชวนมีทรัพย์สินมหาศาล ในเวลาเพียงสั้นๆ ก็กว้านซื้อบริษัทไปตั้งหลายแห่ง

แต่โดยสัญชาตญาณแล้ว พวกเขามักจะคิดว่าการกว้านซื้อเหล่านั้น ผ่านการประเมินอย่างรอบคอบแล้วว่ามีศักยภาพในการเติบโตในอนาคตสูง ถึงได้ตัดสินใจซื้อ

ใครจะไปคิดล่ะ ว่าการซื้อกิจการจะทำกันง่ายๆ แบบนี้ ราวกับว่าแค่เพื่อแลกรอยยิ้มจากสาวงาม เขาก็ยอมทุ่มเงินสองพันเจ็ดร้อยล้านหยวนอย่างไม่เสียดาย