บทที่ 356 นายเอาความกล้ามาจากไหนถึงไปเปรียบเทียบกับคุณชายหลิน?

จางหลิงซวี่รับไม่ได้ รีบพูดขึ้น "น้องจืออวี๋ เขาเหยียบเรือสองแคม เธอจะไปพูดเข้าข้างเขาทำไม? ฉันรู้ว่าเขามีเงินมาก แต่ฉันก็รู้ดีว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงหน้าเงิน บ้านเธอมีเงินถมเถอยากได้อะไรก็ซื้อได้ ไม่ได้ขัดสนเงินทองเลยสักนิด แล้วเขาใช้คำพูดหว่านล้อมอะไรมาหลอกลวงเธอกันแน่?"

เสิ่นจืออวี๋ขมวดคิ้วแน่น แล้วเอ่ยว่า "ฉันขอเน้นย้ำอีกครั้งนะคะ ว่าเรื่องของฉันกับรุ่นพี่หลินชวน พี่ไม่มีสิทธิ์มาสอดปาก ถ้าพี่ยังพูดจาให้ร้ายเขาอีก ก็อย่าหาว่าฉันพลิกหน้าไม่ไว้หน้าใครนะคะ"

พูดจบ เสิ่นจืออวี๋ก็กอดแขนหลินชวนแน่นแล้วอธิบาย "เขาเป็นรุ่นพี่ แล้วก็เป็นผู้ช่วยอาจารย์ประจำชั้นของพวกเราค่ะ แต่ก็เหมือนกับฟู่อวิ๋นเจาและหลี่เฉิงเจ๋อนั่นแหละ เป็นแค่คนรู้จักที่ทักทายกันพอเป็นพิธีเท่านั้น"

ฟู่อวิ๋นเจาและหลี่เฉิงเจ๋อที่อยู่ข้างๆ โดนหางเลขไปด้วยอย่างงงๆ รู้สึกเจ็บปวดใจไม่น้อย ที่แท้ในสายตาของเสิ่นจืออวี๋ พวกเขาเป็นแค่คนรู้จักที่ทักทายกันพอเป็นพิธีเท่านั้นเอง แต่พอมองย้อนกลับไป มันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ ความหึงหวงก่อนหน้านี้ ล้วนเป็นเพียงการคิดไปเองฝ่ายเดียวของพวกเขาทั้งสิ้น

เมื่อก่อนพวกเขาคิดว่า นิสัยของเสิ่นจืออวี๋เป็นแบบนี้ ภายนอกเย็นชาแต่ภายในอบอุ่น ความจริงแล้วความสัมพันธ์ก็ถือว่าดี