บทที่ 362 เจอหน้าปุ๊บก็ตกใจจนขาอ่อนปวกเปียก

หลินชวนไม่ได้ตอบข้อความของนักศึกษาหญิงจากสภานักศึกษา ขี้เกียจจะไปสนใจจางเหยียน ระดับมันต่ำเกินไป ไปสนใจเธอก็รังแต่จะลดตัวเปล่าๆ

ในตอนนั้นเอง ไป๋ฮ่าวเชียนก็รินเหล้าคารวะอีกแก้ว อาศัยจังหวะที่คนอื่นๆ กำลังคุยกันอย่างออกรส กระซิบกับหลินชวนว่า "รุ่นน้องหลินชวน ได้ยินมาว่านายกำลังหาตัวแทนในมหาวิทยาลัย ไม่รู้ว่าฉันจะได้รับเกียรตินั้นไหม ฉันมั่นใจว่าความสามารถในการทำงานของตัวเองก็ไม่เลวนะ"

หลินชวนหันไปมองไป๋ฮ่าวเชียน แล้วเอ่ยถาม "ก่อนหน้านี้เรื่องในมหาวิทยาลัยหลายเรื่อง ก็ได้นายช่วยจัดการให้ ความสามารถในการทำงานของนาย ฉันย่อมต้องเชื่อถืออยู่แล้ว แต่นายอยู่ปีสี่ใกล้จะเรียนจบแล้วไม่ใช่เหรอ? นักศึกษาปีสี่หลายคนเทอมหน้าก็ไม่อยู่ในมหาวิทยาลัยกันแล้วนะ"

ไป๋ฮ่าวเชียนรีบเอ่ย "ฉันเตรียมตัวจะสอบปริญญาโทเพื่อเรียนต่อที่นี่น่ะ ยังต้องอยู่ในมหาวิทยาลัยไปอีกสองสามปีเลยล่ะ"

หลินชวนได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า แล้วตัดสินใจอย่างเด็ดขาด "ถ้างั้นก็ดีเลย รบกวนนายด้วยแล้วกัน"