บทที่ 382 ฉันจ่ายค่าอาหารไม่ไหวแต่ฉันมีปัญญาซื้อร้านอาหารนี้

เมื่อได้ยินคำพูดของหลินชวน ทุกคนก็ถึงกับอึ้งไป

สายตาของโจวถงฉายแววผิดหวังหรือถึงขั้นดูแคลนออกมาเล็กน้อย เดิมทีเมื่อเทียบกับจางลี่ฉินแล้ว เธอมองหลินชวนในแง่ดีกว่า

อย่างแรกเลยคือหลินชวนหล่อกว่ามาก หุ่นก็ดี อย่างที่สองการที่หลินชวนดร็อปเรียนเพื่อท่องเที่ยว เสื้อผ้าเนื้อดีและมีกลิ่นอายดี ทำให้รู้สึกเหมือนคนมีเงิน เธอเคยได้ยินคำพูดที่ว่า คนรวยจริงๆ จะแผ่ซ่านความรู้สึกผ่อนคลายสบายๆ ออกมา ไม่ว่าคุณจะพูดอะไร เขาก็ขี้เกียจจะเถียง เพราะเขามีความมั่นใจอยู่ในใจ เลยไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก ซึ่งหลินชวนก็ให้ความรู้สึกแบบนั้นกับเธอ

นึกไม่ถึงเลยว่า หลินชวนจะทำตัวน่าเบื่อขนาดนี้ ก็แค่อาหารมื้อละห้าพันแปดร้อยหยวน เขากลับไม่มีปัญญาจ่าย

แถมยังไม่คิดจะเสแสร้งด้วยซ้ำ เสนอขอจ่ายเฉพาะส่วนของตัวเองขึ้นมาดื้อๆ เลย มีนักศึกษาหญิงอยู่ตั้งสามคน เขาหน้าด้านทำแบบนี้ได้ยังไง?