บทที่ 395 สัมผัสความรู้สึกของการเป็นลูกเศรษฐีจอมเสเพล

คดีจ้างวานฆ่าของเติ้งป๋อเชา จบลงอย่างรวดเร็ว ส่วนที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ของทนายความ หลินชวนไม่ต้องไปสนใจอะไรอีกแล้ว

และเติ้งป๋อเชาก็ไม่มีทางพลิกคดีได้เลย ท้ายที่สุดแล้วทั้งพยานและหลักฐานก็มัดตัวแน่นหนาขนาดนั้น ถ้าคนที่เขาไปหาเรื่องเป็นคนธรรมดาทั่วไป ก็อาจจะพอมีโอกาสรอดอยู่บ้าง ท้ายที่สุดแล้วพ่อของเขาก็เป็นถึงผู้กำกับการตำรวจนี่นา

แต่คนที่เขาหาเรื่องดันเป็นหลินชวน ก็หมดสิทธิ์แล้วล่ะ นายกเทศมนตรีตั้งหลายคนคอยจับตาดูอยู่ เขาจะตุกติกอะไรได้?

อย่าว่าแต่เติ้งป๋อเชาเลย แม้แต่พ่อผู้กำกับการของเขาก็ต้องซวยไปด้วย โทษทัณฑ์ที่ได้รับคงไม่เบาเหมือนก่อนหน้านี้แน่ๆ โอกาสที่จะกลับมาผงาดอีกครั้ง ก็เป็นอันมลายหายไปในพริบตา

พูดกันตามตรงนะ สำหรับหลินชวนแล้วเรื่องนี้มันก็แค่เรื่องขี้ปะติ๋ว ดูเหมือนจะอันตราย แต่จริงๆ แล้วไม่มีภัยคุกคามอะไรเลยสักนิด