บทที่ 407 มุมมองเรื่องเงินพังทลาย

คำพูดของผู้จัดการไป๋ ราวกับค้อนปอนด์ที่ทุบลงกลางแสกหน้าของฉู่เหยียน ไหล่เหยาถิง หวงเหมย และคนอื่นๆ

ทำเอาทุกคนตกตะลึงจนพูดไม่ออก สมองขาวโพลนไปชั่วขณะ พวกเขาแทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง

หลินชวนเป็นเถ้าแก่ของผู้จัดการไป๋งั้นเหรอ? ถ้างั้นก็หมายความว่าเขาคือเถ้าแก่ของนิคมอุตสาหกรรมนวัตกรรมวัฒนธรรมคลาสสิกและมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้แห่งหลิ่งหนานน่ะสิ?

นั่นมันอภิมหาโปรเจกต์ที่ลงทุนสูงถึงสี่พันห้าร้อยล้านหยวนเชียวนะ หลินชวนเป็นแค่นักศึกษามหาวิทยาลัย จะเป็นไปได้ยังไง?

"ผู้จัดการไป๋ คุณล้อเล่นใช่ไหมครับ?" ฉู่เหยียนหน้าซีดเผือด มุกตลกนี้ของผู้จัดการไป๋ มันไม่ขำเลยสักนิด