บทที่ 409 โอกาสทองของเฉินซินอวี่

หลังจากนั้น หลินชวนก็ยังคงเที่ยวเล่นอยู่แถวๆ มหาวิทยาลัยหย่งชางอีกสองสามวัน โดยมีซ่งจือหยวนเป็นไกด์พาเที่ยวให้

ตลอดการเดินทาง ซ่งจือหยวนทำตัวอ่อนโยนและเอาใจใส่มาก รอยยิ้มแทบจะไม่เคยจางหายไปจากใบหน้าเลย การได้เที่ยวกับหลินชวนทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายและมีความสุขมาก ผู้ชายคนอื่นที่เข้ามาใกล้ชิดมักจะแฝงไปด้วยจุดประสงค์ แต่หลินชวนกลับทำเหมือนมองเธอเป็นแค่เพื่อนนักศึกษาคนหนึ่งเท่านั้น การวางตัวแบบนี้ทำให้เธอไม่รู้สึกเกร็ง และสามารถเที่ยวเล่นได้อย่างสบายใจสุดๆ

หลินชวนดูออกว่าเธอมีทัศนคติที่ต่อต้านความไม่ซื่อสัตย์ในความรัก ก็เลยไม่ได้รุกคืบอะไรต่อ เพื่อไม่ให้เธอต้องรู้สึกกดดัน

การได้ซึมซับความอ่อนโยนของเธอไปเรื่อยๆ แบบนี้ มันก็ไม่เห็นจะเสียหายตรงไหนนี่นา? ลดความอยากครอบครองลง แล้วเน้นไปที่การเสพสุขกับการได้ใช้เวลาร่วมกันดีกว่า

พอเที่ยวจนหนำใจแล้ว เห็นว่าค่าความประทับใจของเธอไม่ขยับขึ้นอีก หลินชวนก็บอกลาและจากไปอย่างชิลๆ