บทที่ 424 หนานกงจู้อิ่งถึงกับอึ้งกิมกี่ไปเลย

อวี๋เวยพูดจบ ก็เดินขึ้นโรงแรมไปเลย

หนานกงจู้อิ่งและซุนหว่านถังได้แต่มองหน้ากันเลิ่กลั่ก พยายามทำความเข้าใจกับคำพูดของอวี๋เวย

ซุนหว่านถังเอ่ยขึ้น "นึกไม่ถึงเลยนะเนี่ย ว่าอวิ๋นจือ ว่านเซี่ยง แล้วก็เชียนเฉิงก็เป็นของเถ้าแก่ด้วย ตกลงแล้วเถ้าแก่ของเรามีทรัพย์สินมหาศาลขนาดไหนกันเนี่ย แต่ถ้าเราไม่ไปเจรจากับซาจิ่งเฉิง แล้วจะหยุดยั้งไม่ให้ของเก่าหลุดออกนอกประเทศได้ยังไงล่ะ?"

หนานกงจู้อิ่งส่ายหน้า เธอก็มืดแปดด้านเหมือนกัน

ตู้จื่อเถิงเบ้ปาก แล้วเอ่ยว่า "เลขาฯ เขาก็ต้องพูดเข้าข้างเถ้าแก่อยู่แล้ว เธอเชื่อเป็นตุเป็นตะเลยเหรอ?"