บทที่ 505 ผมจะบอกคุณเองว่าความน่าเชื่อถือคืออะไร (ตอนต้น)

น้ำตาของซูเชี่ยนอวี่พรั่งพรูออกจากเบ้าตา กลายเป็นหยาดน้ำตาสองสาย

เธอใช้มือปาดออก แต่น้ำตาก็เอ่อล้นขึ้นมาจนเต็มเบ้าตาอย่างรวดเร็วอีกครั้ง แล้วร่วงหล่นลงมาราวกับไข่มุกที่สายขาด

เธอสะอื้นไห้ไปพลาง พูดไปพลาง "เพลงนั้นเป็นของฉันจริงๆ นะคะ เป็นเพลงที่แม่ทิ้งไว้ให้ฉัน ฉันไม่ได้อยากจะหิวแสงเกาะกระแสใครเลย..."

หลินชวนเพียงแค่ดึงทิชชูสองแผ่นยื่นให้เธอ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ผมรู้ เพราะงั้นผมถึงบอกไงว่าจะช่วยคุณทวงคืนมาให้"

ตอนนี้ทั่วโลกออนไลน์เต็มไปด้วยข้อกังขาในตัวเธอ