บทที่ 52 ความรวยของหลินชวนถูกเปิดเผย จางเหยียนช็อกตาตั้ง

จางเหยียนยืนรออยู่ใต้หอพักนานยี่สิบกว่านาที แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าหลินชวนจะโผล่หน้ามาให้เห็น ตอนนี้แหละที่เธอเพิ่งจะได้ลิ้มรสชาติว่าการยืนรอคนอื่นอยู่ใต้หอมันทรมานแค่ไหน เมื่อก่อนเธอเป็นฝ่ายปล่อยให้หลินชวนรอตลอดเลยนี่นา

ในตอนนั้นเอง หลิ่วถิงก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาหา "เหยียนเหยียน ในเมื่อหลินชวนมันไม่เห็นค่าเธอ พวกเราก็ไม่ต้องไปง้อคนแบบมันหรอกน่า คนรวยบนโลกนี้ไม่ได้มีแค่มันคนเดียวซะหน่อย"

คำปลอบใจของหลิ่วถิงไม่ได้ช่วยอะไรเลย จางเหยียนยังคงมีสีหน้าเศร้าหมอง ก็จริงอยู่ที่บนโลกนี้ยังมีคนรวยอยู่อีกตั้งเยอะแยะ

อย่างเช่นช่วงนี้ที่มีข่าวลือหนาหู ว่ามีผู้ชายคนนึงยอมควักเงินตั้งหลายสิบล้านซื้อร้านอาหารฉินเซียงเก๋อไปดื้อๆ เพียงเพื่อระบายความโกรธให้เย่เม่ยเซิง

แถมหน้ามหา'ลัยยังมีรถลัมโบร์กินีราคาแปดล้านกว่ากับโรลส์-รอยซ์ คัลลิแนนราคาแปดล้านกว่ามาจอดโชว์หล่ออยู่อีก เดาๆ กันว่าน่าจะเป็นรถของพวกนักศึกษานี่แหละ เพราะพวกอาจารย์คงไม่ขับรถเตะตาเบอร์นี้หรอกมั้ง

แค่ฟังดูก็รู้แล้วว่าคนรวยพวกนี้น่าจะรวยกว่าหลินชวนซะอีก ท้ายที่สุดแล้วรถของหลินชวนก็ราคาแค่สามล้านกว่าหยวนเองนี่นา

ถ้าเธอสามารถคว้าใจคนรวยพวกนี้มาได้สักคนล่ะก็ ต่อให้ต้องเสียหลินชวนไป มันก็ไม่ได้สลักสำคัญอะไรแล้ว

แต่ประเด็นก็คือ หลังจากบทเรียนราคาแพงจากจ้าวเจวิ้น ต่อให้เธอจะโง่แค่ไหน ก็ตระหนักได้ความจริงข้อหนึ่งแล้วว่า ใช่ว่าคนรวยทุกคนจะแสนดีกับคุณเสมอไป

อย่าหวังว่าจะเจอคนรักจริงหวังแต่งแบบหลินชวนเลย เผลอๆ พวกนั้นอาจจะมองเธอเป็นแค่ของเล่น ฟันแล้วทิ้งอย่างไม่ไยดีด้วยซ้ำ

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ก็ยังไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของคนรวยพวกนั้นเลยด้วย จางเหยียนจึงไม่ได้ตั้งความหวังอะไรไว้สูงนัก

หลิ่วถิงขยับเข้าไปใกล้ๆ หูของจางเหยียน แล้วลดเสียงลงกระซิบ "เหยียนเหยียน ฉันติดต่อไปหารุ่นพี่คนนึงที่ไปร่วมงานวันเกิดของรุ่นพี่เย่เม่ยเซิงวันนั้นมาแล้วนะ พอส่งของขวัญไปให้ เธอก็เริ่มจะยอมปริปากบอกแล้วล่ะ คุยไปอีกนิดรับรองว่าเธอต้องหลุดปากบอกมาแน่ๆ ว่าผู้ชายสายเปย์ที่ทุ่มเงินเป็นสิบล้านคนนั้นคือใคร"

"แล้วฉันก็ยังสืบมาได้อีกนะ ว่าลัมโบร์กินีกับคัลลิแนนที่ขับออกไปเมื่อวันก่อนเนี่ย ขับไปเที่ยวรีสอร์ตน้ำพุร้อนกับหลิงอู่ซ่าด้วยล่ะ ตอนนี้ฉันใกล้จะติดต่อไปหาคนที่ไปเที่ยวทริปนั้นด้วยกันได้แล้วนะ"

"ทั้งผู้ชายสายเปย์ที่ทุ่มเงินหลายสิบล้านซื้อร้านฉินเซียงเก๋อเอย ทั้งเจ้าของลัมโบร์กินีเอย เจ้าของคัลลิแนนเอย ดูสิว่ามีคนไหนบ้างที่ไม่รวยกว่าหลินชวน?"

"รอให้เธอคว้าใครมาได้สักคนเถอะ เดี๋ยวหลินชวนก็ต้องมานั่งเสียใจทีหลัง พอถึงตอนนั้นเธอควงแฟนใหม่ไปเย้ยมันต่อหน้าเลย อยากจะรู้เหมือนกันว่ามันจะยังทำหน้าชื่นตาบานอยู่ได้ไหม"

พอจางเหยียนได้ยินแบบนั้น แววตาก็กลับมามีประกายแห่งความหวังอีกครั้ง เธอตัดสินใจเลิกรออยู่ใต้หอ แล้วลากหลิ่วถิงกลับไปที่หอพักหญิงทันที

พอกลับมาถึงหอ หลิ่วถิงก็เดินหน้าสืบข้อมูลต่ออย่างขะมักเขม้น ที่เธอทุ่มเทขนาดนี้ ไม่ใช่ว่าอยากจะหาผู้ชายรวยๆ ให้ตัวเองหรอกนะ

ความจริงก็อยากได้แหละ แต่เธอรู้ลิมิตตัวเองดี หน้าตาบ้านๆ แบบนี้ คนรวยที่ไหนเขาจะมาเหลียวมอง

แต่ถ้าจางเหยียนสามารถตกถังข้าวสารได้ล่ะก็ เธอพลอยได้อานิสงส์ไปด้วยแน่ๆ ทั้งได้ไปกินข้าวร้านหรูๆ ได้ไปดูคอนเสิร์ต ได้ไปว่ายน้ำ บลาๆๆ เผลอๆ พวกคนรวยอาจจะซื้อของขวัญเล็กๆ น้อยๆ มาเซ่นไหว้เธอ เพื่อหลอกถามเรื่องของจางเหยียนด้วยซ้ำ

อย่างตอนที่จ้าวเจวิ้นมาจีบจางเหยียน เขาก็เคยซื้อของขวัญมาให้เธอเหมือนกัน

เมื่อหวงเซียงผิงกับซุนเซี่ยเหอเห็นว่าจางเหยียนอารมณ์ดีขึ้นมาแล้ว ก็แอบแปลกใจอยู่บ้าง แต่พอสังเกตไปสังเกตมาถึงได้รู้ว่า สองคนนี้กำลังจะเบนเข็มไปจับคนรวยคนใหม่ พวกเธอถึงกับพูดไม่ออก นี่พวกเธอสองคนจะเลิกหมกมุ่นกับเรื่องจับคนรวยสักวันไม่ได้เลยหรือไงเนี่ย?

แต่ก็นะ รู้นิสัยใจคอกันดีอยู่แล้ว เรื่องแบบนี้ก็ไม่ได้น่าแปลกใจอะไรเท่าไหร่ สันดอนขุดได้แต่สันดานขุดยากจริงๆ นั่นแหละ

"ดูนี่สิ รุ่นพี่เธอยอมบอกมาแล้วนะ" หลิ่วถิงอุทานด้วยความตื่นเต้น จางเหยียนรีบชะโงกหน้าเข้าไปดูทันที

เห็นข้อความที่รุ่นพี่ตอบกลับมาว่า "ไม่ต้องส่งของขวัญมาให้แล้วล่ะ เดี๋ยวฉันเล่าให้ฟังก็ได้ ความจริงมันก็ไม่ใช่ความลับอะไรหรอกนะ คนที่ไปร่วมงานก็รู้กันทั้งนั้นแหละ เพียงแต่เขาดูเหมือนไม่อยากจะโอ้อวด พวกเราก็เลยไม่อยากจะปากโป้งพูดอะไรมาก ฉันบอกเธอแล้ว เธอห้ามเอาไปป่าวประกาศต่อเด็ดขาดเลยนะ"

หลิ่วถิงรีบรับปาก "วางใจได้เลยค่ะ ไม่เอาไปพูดต่อแน่นอน"

รุ่นพี่ "คนที่ยอมทุ่มเงินเป็นสิบล้านหยวนเพื่อระบายความโกรธให้เม่ยเซิง ความจริงแล้วก็คือรุ่นน้องปีสาม คณะวิศวกรรมอัตโนมัติที่ชื่อหลินชวนไงล่ะ ได้ยินมาว่าเขาเคยตามจีบดาวคณะการจัดการสารสนเทศของพวกเธอด้วยนี่นา เธออยู่คณะเดียวกัน ไม่รู้เคยได้ยินชื่อเขาบ้างไหม"

พอหลิ่วถิงและจางเหยียนอ่านข้อความจบ ก็ถึงกับเบิกตากว้าง ยืนช็อกค้างไปสองวินาทีเต็ม สมองประมวลผลตามไม่ทันเลยทีเดียว

คนที่ทุ่มเงินเป็นสิบล้านเพื่อระบายความโกรธให้เย่เม่ยเซิง กลับกลายเป็นหลินชวนงั้นเหรอ? ก่อนหน้านี้มโนไปเองตั้งนานว่าเป็นรุ่นพี่ปีสี่

หลิ่วถิงพิมพ์ตอบกลับไปด้วยความตื่นเต้น "รุ่นน้องปีสาม คณะวิศวกรรมอัตโนมัติที่ชื่อหลินชวนเหรอคะ? รุ่นพี่จำคนผิดหรือเปล่าคะ?"

รุ่นพี่ "ไม่มีทางจำผิดหรอกจ้ะ วันนั้นเห็นกับตาเลยตอนที่เขาควักเงินสิบห้าล้านหยวนซื้อร้านฉินเซียงเก๋อพร้อมกับพื้นที่ร้านไปเลยดื้อๆ แถมก่อนหน้านั้นยังซื้อไวน์ราคาตั้งสองล้านหยวนมาเปิดดื่มด้วยนะ ตั้งสองขวดขวดละสองแสนกว่าหยวนแน่ะ ฉันยังได้ชิมเลย แล้วนี่เธอรู้จักเขาด้วยเหรอ?"

พร้อมกับส่งรูปถ่ายแนบมาด้วย เป็นรูปถ่ายหมู่รวมในงานวันเกิด ซึ่งคนที่ยืนโดดเด่นอยู่ตรงกลาง ก็คือหลินชวนจริงๆ

หลิ่วถิงและจางเหยียนอึ้งกิมกี่ เป็นหลินชวนจริงๆ เหรอเนี่ย? ไม่กี่วันก่อนหลินชวนเพิ่งจะซื้อทั้งนาฬิกาหรูทั้งรถหรูไปหมาดๆ ผลาญเงินไปหลายล้านแล้ว นี่ยังมีหน้าจะมาทุ่มเงินเป็นสิบล้าน เพียงเพื่อระบายความโกรธให้ผู้หญิงคนนึงอีกเหรอ?

จางเหยียนทั้งตกใจทั้งหึงหวง หลินชวนยอมทุ่มเงินตั้งหลายสิบล้านเพื่อระบายความโกรธให้ผู้หญิงคนอื่นเนี่ยนะ

เมื่อก่อนเขาเคยดีกับเธอแค่คนเดียวแท้ๆ การทุ่มเงินหลายสิบล้านเพื่อระบายความโกรธให้ผู้หญิงแบบนี้ คนคนนั้นมันควรจะเป็นเธอสิ

มิน่าล่ะเย่เม่ยเซิงถึงได้ทำตัวสนิทสนมกับหลินชวนขนาดนั้น ก็ผู้ชายเล่นทุ่มเงินเป็นสิบล้านเพื่อตัวเองแบบนี้ มีผู้หญิงหน้าไหนบ้างจะไม่หวั่นไหว?

จางเหยียนร้อนรนจนกระทืบเท้าเร่าๆ เมื่อกี้ไม่น่ารีบถอดใจเดินหนีมาจากหอพักชายเร็วขนาดนี้เลย ขืนรีบถอดใจเดินหนีออกมาแบบนี้ จะดูไม่ค่อยจริงใจหรือเปล่านะ?

หลิ่วถิงยืนช็อกอยู่นานกว่าจะได้สติกลับคืนมา เธอรีบพูดปลอบใจ "ไม่เป็นไรนะเหยียนเหยียน ยังเหลือเจ้าของลัมโบร์กินีกับคัลลิแนนอยู่อีกนี่นา นั่นไง พูดปุ๊บก็มาปั๊บ คนวงในตอบกลับมาแล้วล่ะ"

เรื่องทริปเที่ยวรีสอร์ตน้ำพุร้อนเมื่อสองวันก่อน ก็ไม่ได้เป็นความลับอะไรมากมาย ถ้าตั้งใจจะสืบจริงๆ ก็สืบหาข้อมูลได้ไม่ยากหรอก

เห็นข้อความตอบกลับมาจากเป้าหมายที่หลิ่วถิงไปหลอกถามมา "ว่าแต่ เธอจะอยากรู้เรื่องพวกนี้ไปทำไมเนี่ย?"

หลิ่วถิงตอบ "ก็ไม่ได้มีอะไรหรอกค่ะ แค่อยากรู้เฉยๆ เห็นในเว็บบอร์ดเขาเดากันไปต่างๆ นานา ฉันก็เลยอยากจะรู้บ้างว่าเจ้าของรถคือใครกันแน่ เอาแบบนี้ก็ได้ค่ะ บอกฉันแค่เจ้าของรถคันเดียวก็พอ"

"บอกเธอก็ได้นะ แต่ห้ามเอาไปพูดต่อล่ะ ฉันว่าเขาเป็นคนค่อนข้างโลว์โพรไฟล์ ไม่ค่อยชอบให้คนอื่นเอาเรื่องไปพูดนินทากันหรอกนะ"

"แต่ความจริงบอกเจ้าของรถไปคันนึง ก็เหมือนบอกเจ้าของรถทั้งสามคันนั่นแหละ เพราะทั้งเมอร์เซเดสเบนซ์ จี 63, ลัมโบร์กินี เรวูเอลโต, แล้วก็โรลส์-รอยซ์ คัลลิแนน ทั้งสามคันนี้ เป็นของผู้ชายคนเดียวกันหมดเลย เขาเรียนอยู่ปีสาม คณะวิศวกรรมอัตโนมัติ ชื่อหลินชวนน่ะ"

"พูดตามตรงนะ ตอนที่ฉันรู้ความจริงครั้งแรก ฉันก็ช็อกจนแทบตกเก้าอี้เหมือนกัน วันนั้นมีคนนึงกะจะงัดรถออฟโรดมาโชว์ป๋าใส่เขา ผลคือพอเขาเปิดตัวรถเทพทั้งสามคันออกมา ก็เล่นเอาพวกนั้นหงายเงิบไปเลย..."

ตอนแรกเพื่อนนักศึกษาคนนี้ก็ดูเหมือนไม่อยากจะเล่าเท่าไหร่ แต่พอเล่าไปเล่ามา ดันเครื่องติดซะงั้น

แต่หลิ่วถิงกับจางเหยียนไม่ได้สนใจจะอ่านเนื้อหาช่วงท้ายแล้ว พอเห็นชื่อของหลินชวน สมองของพวกเธอก็ราวกับโดนระเบิดลงจนขาวโพลนไปหมด

เจ้าของลัมโบร์กินี เรวูเอลโต กับโรลส์-รอยซ์ คัลลิแนน เป็นคนเดียวกันงั้นเหรอ แถมยังเป็นหลินชวนอีกต่างหาก?

ไม่กี่วันก่อนเพิ่งจะซื้อทั้งรถหรูทั้งนาฬิกาแบรนด์เนม ตามมาด้วยการทุ่มเงินเป็นสิบล้านซื้อร้านฉินเซียงเก๋อ แล้วยังจะควักเงินอีกยี่สิบล้าน ซื้อลัมโบร์กินี เรวูเอลโต กับโรลส์-รอยซ์ คัลลิแนน ได้อีก ตกลงว่าความรวยของเขา มันไปสุดที่ตรงไหนกันเนี่ย?

นี่มันหมายความว่า เศรษฐีสามสี่คนที่พวกเธอหมายตาไว้ จู่ๆ ก็หลอมรวมกลายเป็นอภิมหาเศรษฐีเพียงคนเดียวน่ะสิ

หลิ่วถิงถึงกับหน้าชาไปเลย เธอรู้สึกเหมือนมองไม่เห็นจุดสิ้นสุดความรวยของหลินชวนแล้วจริงๆ เพราะระดับความรวยแบบนี้ มันทะลุขีดจำกัดความเข้าใจของเธอไปแล้ว

ส่วนจางเหยียนก็กระทืบเท้าเร่าๆ ร้องไห้โฮออกมาดื้อๆ "เป็นความผิดของเธอคนเดียวเลย วันนั้นฉันก็เห็นอยู่เต็มสองตาว่าหลินชวนซื้อนาฬิกาโรเล็กซ์ แต่เธอดันมาพูดกรอกหูฉันว่าเขาอาจจะแค่ฟลุกถูกหวยมา แล้วก็คงรวยสู้จ้าวเจวิ้นไม่ได้หรอก เมื่อกี้ฉันก็กะจะยืนรอจนกว่าเขาจะยอมใจอ่อนแล้วแท้ๆ แต่เธอก็ดันมาลากฉันกลับ บอกว่าเจอคนที่รวยกว่าแล้ว"

หลิ่วถิงถึงกับอ้าปากค้าง นึกไม่ถึงเลยว่าจางเหยียนจะมาโยนความผิดให้เธอแบบนี้ เธอรู้สึกน้อยใจ แต่ก็เถียงไม่ออก

ตอนแรกที่ได้ยินว่าหลินชวนผลาญเงินวันละหลายแสนหยวน เธอก็แค่เดาว่าเขาอาจจะฟลุกถูกหวยมา ต่อมาพอรู้ว่าเขาใส่นาฬิกาปาเต็ก ฟิลิปป์ ขับเมอร์เซเดสเบนซ์ จี 63 เธอก็แค่คิดว่าเขาน่าจะมีเงินเยอะกว่าที่คิดไว้เท่านั้นเอง

แต่ใครจะไปตรัสรู้ล่ะ ว่ามันไม่ใช่แค่เรื่องมีเงินเยอะหน่อย แต่ดูทรงแล้ว หมอนี่มันคือคุณชายตระกูลมหาเศรษฐีในตำนานชัดๆ

ถ้าเป็นแบบนี้ ก็เท่ากับว่าเธอเป็นคนยุให้จางเหยียนทิ้งคุณชายตระกูลมหาเศรษฐีไปเองกับมือน่ะสิ แต่ประเด็นคือ นี่มันก็เป็นการตัดสินใจของจางเหยียนเองด้วยปะวะ?

หวงเซียงผิงกับซุนเซี่ยเหอตอนแรกก็กะจะไม่สนใจพวกเธอแล้ว แต่พอเห็นพวกเธอเริ่มทะเลาะกันเอง ต่อมเผือกก็ทำงานทันที

พอชะโงกหน้าไปอ่านแชตในสมาร์ตโฟน พวกเธอก็ถึงกับเบิกตากว้าง เชี่ยเอ๊ย นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย ชายปริศนาที่ยอมทุ่มเงินเป็นสิบล้านเพื่อระบายความโกรธให้เย่เม่ยเซิง เจ้าของลัมโบร์กินี เรวูเอลโต แล้วก็เจ้าของโรลส์-รอยซ์ คัลลิแนน ที่แท้ก็เป็นหลินชวนคนเดียวกันหมดเลยเหรอเนี่ย?

ที่แท้หลินชวนไม่ได้แค่รวยขึ้นธรรมดาๆ แต่เป็นถึงคุณชายจากตระกูลมหาเศรษฐีเลยเหรอเนี่ย? ที่แท้ความฝันอยากตกถังข้าวสารของจางเหยียน มันก็อยู่ใกล้แค่เอื้อมมาตลอดเลยเหรอ?