บทที่ 532 ใครให้ความกล้าไปตอแยเขา?

บริษัทเซิ่งจิ่งมีเดีย สำนักงานใหญ่ อดีตบริษัทที่เคยคึกคักและรุ่งเรือง บัดนี้กลับซบเซาและเงียบเหงา

ทีมงานหลัก สตรีมเมอร์ และผู้บริหารระดับสูง ล้วนทยอยจากไปกว่าครึ่งแล้ว

เถ้าแก่หวังปัดคอมพิวเตอร์บนโต๊ะทิ้ง คว้ากระถางต้นไม้ฟาดลงพื้นอย่างแรง แต่ทว่านอกจากความโกรธเกรี้ยวอย่างไร้ความสามารถแล้ว เขาก็ทำอะไรไม่ได้เลย

เขาไม่อาจยอมรับได้ บริษัทที่เคยไปได้สวย ทำไมจู่ๆ ถึงได้เดินหน้าสู่การล้มละลายและชำระบัญชีได้ล่ะ?

ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น พอเห็นว่าเป็นเถ้าแก่เติ้งโทรมา เถ้าแก่หวังก็ตาลุกวาวขึ้นมาทันที และรีบรับสาย "เถ้าแก่เติ้ง คุณยังจำน้องชายคนนี้ได้สินะครับ คุณโทรหาผมตอนนี้ หรือว่าสนใจธุรกิจของบริษัทผมกันครับ? ตอนนี้ผมตกอยู่ในที่นั่งลำบาก มีแค่เถ้าแก่เติ้งเท่านั้นที่จะช่วย..."