บทที่ 536 วิธีการใช้งานฟังก์ชันพึ่งพาอาศัยที่ถูกต้อง (ตอนจบ)

สายลมพัดโชย แสงจันทร์สาดส่องดุจสายน้ำ ซูเชี่ยนอวี่นั่งอยู่ข้างกล้วยไม้ฮุ่ยซิน บรรเลงเพลงเปียโนอันไพเราะ

เธอมองหลินชวนที่นั่งฟังอยู่บนโซฟาเป็นระยะ บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มอันอ่อนโยนและหอมหวาน

ภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่อง กล้วยไม้ฮุ่ยซินก็ควบแน่นแสงเรืองรองราวกับหยาดน้ำค้างบนกลีบดอกอย่างต่อเนื่อง

ทั้งซูเชี่ยนอวี่และหลินชวน ต่างก็รู้สึกสงบในจิตใจ

ผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมง พลังจิตวิญญาณของหลินชวนก็เพิ่มขึ้น 1 แต้ม