บทที่ 540 สามดาวมหาวิทยาลัย

เมื่อเห็นหลินชวนค่อยๆ ปั่นจักรยานเข้ามา เย่เสวียนโจวกับรุ่นน้องก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่มองไม่เห็นขุมหนึ่ง

เกรงว่าต่อให้ไม่รู้ล่วงหน้าว่าอีกฝ่ายเป็นตัวตนที่แม้แต่จงหมิงเฉินยังต้องยำเกรง ก็คงจะต้องยอมศิโรราบอยู่ดี

เย่เสวียนโจวเดินเข้าไปหา แล้วกล่าวอย่างเกรงใจ "สวัสดีครับคุณชายหลิน ผมเย่เสวียนโจว เพื่อนของจงหมิงเฉินครับ"

หลินชวนเบรกจักรยานแล้วพยักหน้า "วันข้างหน้าก็เป็นเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยกันแล้ว เรียกฉันว่าหลินชวนก็พอ"

แต่เย่เสวียนโจวไม่ค่อยกล้าเรียกแบบนั้น จงหมิงเฉินยังยำเกรงหลินชวนขนาดนั้น การที่เขาจะเรียกชื่ออีกฝ่ายห้วนๆ มันก็รู้สึกกระดากปากอยู่บ้าง