บทที่ 544 สัญชาตญาณของเซียวโยวรั่ว

เห็นเพียงเซียวโยวรั่วกำลังปอกเปลือกกุ้งให้หลินชวนอย่างคล่องแคล่ว ท่าทีที่ดูว่าง่าย รู้ความ อ่อนโยนและเป็นแม่บ้านแม่เรือนแบบนั้น ยิ่งดูยิ่งชวนให้ใจสั่น

ความรู้สึกอิจฉาตาร้อนของหลี่จื้อหย่งกับหวังเจี้ยนเฉียง แทบจะเขียนเอาไว้บนหน้าอยู่แล้ว

พวกนักศึกษาชายรอบข้าง ต่างก็อิจฉากันจนตาโต โดยเฉพาะเพื่อนร่วมชั้นผู้ชายของเซียวโยวรั่ว สายตาแทบจะพ่นไฟได้อยู่แล้ว

นั่นคือเทพธิดาของพวกเขา เทพธิดาที่แค่ได้เจอหน้าทุกวันก็ดีใจ แค่ได้คุยด้วยสองคำก็มีความสุขแล้ว

พวกเขาต่างก็พยายามหาวิธีปกป้องทะนุถนอม เพราะกลัวว่าเธอจะได้รับความน้อยเนื้อต่ำใจ