บทที่ 550 นายไม่กลัวฟ้าผ่าหรือไง?

ในเวลานี้ หลี่จื้อหย่งและหวังเจี้ยนเฉียงรู้สึกอึดอัดใจอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

แค่เซียวโยวรั่วคนเดียว ก็ทำให้พวกเขารู้สึกอิจฉาตาร้อนพอแล้ว ตอนนี้ยังมีเซี่ยอวิ๋นอีเพิ่มมาอีกคน ยิ่งเปรี้ยวจี๊ดจนกลายเป็นมะนาวไปแล้ว รู้สึกเหมือนกรดไหลย้อน กรดในกระเพาะตีกลับขึ้นมาจนแสบร้อนกลางอกไปหมด

เป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยนเหมือนกันแท้ๆ ทำไมนายถึงได้โดดเด่นขนาดนี้ฮะ?

มาถึงวันแรก ก็ทำให้ดาวมหาวิทยาลัยปีหนึ่งเอาน้ำมาให้ ซื้อข้าวให้ ปอกกุ้งให้ ผ่านไปสามวัน แถมทั้งสามวันนายยังโดดเรียนอีก ผลปรากฏว่าดาวคณะศิลปกรรมศาสตร์ปีสามกลับเป็นฝ่ายมาถามหาตัวนายซะงั้น?

หลี่จื้อหย่งและหวังเจี้ยนเฉียงสังเกตเห็นว่า สายตาของนักศึกษาชายคนอื่นๆ รอบข้างก็แทบจะฆ่าคนได้อยู่แล้ว