บทที่ 570 ต่อจากนี้ไปฉันเป็นคนของคุณแล้วนะคะ

คำพูดของซูต๋า ทำให้ซูรุ่ย ซูจิ่งหราน และหวังถงถึงกับชะงักงัน เห็นได้ชัดว่าคิดไม่ถึงเลยว่าซูต๋าจะตัดรอนได้ถึงเพียงนี้

คนบางคนก็เป็นแบบนี้ พอได้รับความหวังดีจากคนอื่นจนชินก็คิดว่าเป็นเรื่องสมควร พอจู่ๆ ไม่ได้รับสิ่งเหล่านั้นแล้วก็เกิดอาการรับไม่ได้ขึ้นมา

หวังถงโวยวาย "อะไรคือตั้งแต่นี้ต่อไปไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก นั่นมันเป็นไปไม่ได้ พวกเราเป็นพ่อแม่ของแก เป็นพ่อแม่ไปตลอดชีวิต พอได้ดีแล้วก็จะลืมพ่อแม่ แกยังมีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีอยู่บ้างไหม?"

ซูรุ่ยเสริม "ซูต๋า แกอย่าลืมนะว่าใครเป็นคนเลี้ยงดูแกมาจนโต แล้วอีกอย่าง แกแตกหักกับตระกูลเซียวไปแล้ว นี่ยังจะมาแตกหักกับตระกูลซูอีกงั้นเหรอ ทำแบบนั้นแกก็จะไม่เหลือที่พึ่งอีกแล้วนะ รอจนวันไหนที่คุณชายหลินไม่ร่วมมือกับแกแล้ว แกก็จะไม่เหลืออะไรเลย"

ซูจิ่งหรานโอดครวญ "พี่ ผมเป็นน้องชายแท้ๆ ของพี่นะ พี่จะทิ้งผมไปไม่ได้หรอกนะ ถ้าไม่มีห่วงโซ่อุปทานสายนั้น ตระกูลซูของเราต้องตกต่ำลงแน่ๆ แล้วแฟนผมก็จะไม่สนใจผม พี่คงไม่อยากเห็นผมไม่ได้แต่งงานใช่ไหม?"