บทที่ 592 ไม่กล้าล่วงเกินนายท่านเจ็ด?

ดวงตากลมโตดำขลับของเยี่ยนจือเวยกลอกไปมา กวาดมองหลินชวนแวบหนึ่ง แล้วจึงไปหยุดอยู่ที่หลินจือเซี่ยซึ่งอยู่ข้างกายเขา เก็บรายละเอียดท่าทีอันอ่อนโยนและผ่อนคลายของหลินจือเซี่ยไว้ในสายตาจนหมดสิ้น

เธอไม่ได้เข้าร่วมงานเลี้ยงของคลับหยุนติ่งอิ่นเชอ แต่ก็ได้ยินข่าวคราวในคืนนั้นมาบ้าง ผลลัพธ์ก็คือตระกูลของเลี่ยวเหวินปินที่พยายามจะใช้กฎหมู่แอบแฝงกับหลินจือเซี่ยกำลังจะล้มละลาย ส่วนหลินจือเซี่ยกลับปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน

ดูจากตอนนี้ ข่าวลือนั่นคงเป็นเรื่องจริง ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อดูจากสีหน้าท่าทางของหลินจือเซี่ย ก็พอมองออกว่าหลินชวนปฏิบัติต่อเธอไม่เลวเลย เธอเคยเจอหลินจือเซี่ยมาหลายครั้ง แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นอีกฝ่ายดูผ่อนคลายและสบายใจขนาดนี้ ราวกับว่า... ได้พบท่าเรือหลบภัยแล้ว

เยี่ยนจือเวย: ค่าความประทับใจ +10 (10 -> 20)

ทางด้านเติ้งหมิงจูกลับจับจ้องสายตาไปที่หลินชวนเพียงคนเดียว ดวงตาทอประกายวิบวับ