บทที่ 632 รนหาที่ตาย

ลู่จื่อเหยียนหน้าเจื่อน พยายามฝืนยิ้ม: "ประธานจางครับ คุณล้อเล่นใช่ไหมครับเนี่ย? น้องเซียวโยวรั่วคนนี้ เป็นผู้หญิงที่ผมชอบนะครับ"

จางเต๋อคุนหัวเราะ: "ใครล้อเล่นกันล่ะ ฉันไม่เคยล้อเล่นอยู่แล้ว ฉันรู้ว่านายชอบผู้หญิงคนนี้ ตอนแรกก็ยังแปลกใจอยู่ว่า ตระกูลลู่จะมาสนใจร้านอาหารเล็กๆ แบบนี้ทำไม ก็เลยให้คนไปสืบดู พอรู้ความตั้งใจของนาย ฉันก็เลยทำดีให้ถึงที่สุดไงล่ะ จัดการให้เรียบร้อยไปเลย นายจะได้ไม่ต้องเหนื่อยไง"

ลู่จื่อเหยียนร้อนใจ: "ประธานจางครับ ผมชอบผู้หญิงคนนี้จริงๆ นะครับ ไม่ได้คิดจะแค่เล่นๆ ถ้าประธานจางชอบสาวสวย เดี๋ยวผมหาคนอื่นให้ครับ"

จางเต๋อคุนเอ่ยว่า: "นายชอบจริงๆ ฉันก็เหมือนกันนั่นแหละ ทำไมล่ะ นายได้เล่นของดีระดับพรีเมียม แต่ฉันต้องไปเอาอีหนูตาม KTV มาแก้ขัดเหรอวะ? ฉันถือว่านายเป็นพี่เป็นน้อง มีสุขร่วมเสพ แต่นายกลับไม่เห็นฉันเป็นพี่น้องงั้นสิ? ไอ้หนู อย่ามาทำเป็นไม่รู้จักดีชั่วหน่อยเลยน่า"

เมื่อเห็นรอยยิ้มเย่อหยิ่งและร้ายกาจของจางเต๋อคุน ลู่จื่อเหยียนก็ใจหายวาบ