บทที่ 642 ผู้ชายคนนี้มีเวทมนตร์หรือเปล่านะ?

ในตอนค่ำ ณ งานเลี้ยงฉลองความสำเร็จของตระกูลจวง

หลินชวนได้รับเชิญให้มาร่วมงาน คนตระกูลจวงออกมารอต้อนรับกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาที่หน้าประตู

เขาว่ากันว่า งานเลี้ยงภายในครอบครัว คือการต้อนรับที่ให้เกียรติสูงสุด

จวงลิ่งอี๋ยืนอยู่ตรงบริเวณที่แสงและเงาตัดกันตรงโถงทางเข้า ชุดกระโปรงผ้าแคชเมียร์ทิ้งตัวพริ้วไหวไปตามสัดส่วนราวกับควันบางๆ ผิวที่ขาวเนียนดุจกระเบื้องเคลือบนั้น แฝงรอยริ้วสีแดงจางๆ ภายใต้แสงไฟสีเหลืองนวล ปอยผมที่ร่วงหล่นปรกเส้นแนวคางที่คมชัดดุจสันมีด ยิ่งขับให้ลำคอระหงดูเรียวยาวยิ่งขึ้น มุมปากที่มักจะถูกควบคุมไว้เสมอ บัดนี้กลับเผยให้เห็นลักยิ้มอย่างหาดูได้ยาก สายตาเฉียบคมที่เคยมองทะลุกราฟ K-line ตอนนี้กลับสะท้อนแสงไฟระยิบระยับ เผยให้เห็นถึงความหวั่นไหวราวกับหญิงสาวที่เพิ่งเคยได้อ่านบทกวีรักเป็นครั้งแรก นั่นคือการผสมผสานที่ขัดแย้งกันระหว่างความเก่งกาจด้านการเงินกับความรู้สึกของหญิงสาวแรกแย้ม ซึ่งหลอมรวมกันอย่างแนบเนียนภายใต้ความสูงศักดิ์ดุจหยกโบราณ

พ่อจวงมีรอยยิ้มเต็มใบหน้า "คุณชายหลิน ยินดีต้อนรับครับ การที่คุณมาที่นี่ ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งสำหรับตระกูลจวงของเราเลยครับ"